უსათაურო

ხანდახან კაია ჩხუბიც...
საჭიროცაა ხანდახან...
выпустить пар...

როგორც წესი არაფერი განსაკუთრებული არ ჭირდება ჩხუბს, უბრალოდ ერთმა მეორეს უნდა უთხრას, რას ფიქრობს მასზე, და მერე წავაა... დაიწყება...

ჩვენ ხომ ყველანი საკუთარ თავზე ძალიან კარგი წარმოდგენისა ვართ, და როცა გვეუბნებიან - შე ასეთო და შე ისეთოო (გინებას არ ვგულისხმობ), გვწყინს, ვბრაზდებით - იმიტომ რომ საკუთარ თავს არ ვუტყდებით, სინამდვილეში კი მართლა ეგეთები ვართ...

საუკეთესო მეგობარსაც კი შეგიძლია თავი გაუტეხო იმის გულისათვის, რომ მან ოდნავ დაუფარავად გითხრა რაღაც შენს შესახებ, შენი ხასიათის შესახებ...

აი ჩხუბის მერე...