მეთევზე
როგორც მეთევზე, ზიხარ და ელოდები სატყუარაზე მოსულ მავანს. მოკალათებული ხარ თბილად, ან გრილად. გარშემო მოწყობილი გაქვს ყველაფერი - საჭმელ-სასმელი, კარავი, სხვა საჭირო ინვენტარი.
ზიხარ და ელოდები.
იაპონური ანიმეს გმირივით ხარ, ოღონდ მეორეხარისხოვანი პერსონაჟივით - რაღაც დანიშნულებას რომ უნდა ასრულებდეს ცხოვრებაში. ცხოვრებაში კი არა, იმ კონკრეტულ სცენას რომ სჭირდება. დაიჭერ ამ შენ მავან თევზს და შესრულებულია მისია - სცენარისტი წაგშლის. კადრიდან გაგიყვანს ოპერატორი და გადაგაგდებენ. იოგურტის რეკლამის მასოვკაში წახვალ.
მაგრამ, შესაძლოა, თავი დაიძვრინო. შეგიძლია, შენს ჯერ კიდევ დაუწერელ მომავალს შეეჭიდო. მავანი ხელში გიჭირავს, კაუჭს ხსნი ტუჩიდან და ელაპარაკები - მოდი, შემისრულე სურვილი და გამიხანგრძლივე დანიშნულება (ეხლა რომ მოდური სიტყვა "ესაინმენთი" ქვია, ან, სულაც - "მიშენი").
რამე დიდი კომპანიის დირექტორებისა და საშუალო დონის მენეჯერების შეხვედრაზე რომ ისმის ხოლმე ფრაზები: რა არის ჩვენი მიშენი? მე გეკითხებით, ეს ხო არაა რაღაც როქეთ საიენსი ხო? ეს ხომ ადვილია - პოულობ ესაინმენთს, მიშენს, მერე იღებ მესიჯს, დისტრიბუშენს ვაკეთებთ და მარკეტ შეარზე გადის მერე ეგრევე, ვინ-ვინ სიტუაციაა რა...
გალსტუკიანი სირები.
კიდევ ბევრის დაწერა მინდოდა, მაგრამ ყურადღება გამეფანტა. დავამატებ მერე.
