გუშინ ძალიან დაღლილი მოვედი სახლში და ვინაიდან საძინებელში სიგარეტს არ ვეწევი - ავდექი და დერეფანში, ხალიჩაზე, ჩემ ძაღლთან ერთად წამოვწექი. იქ ვეწეოდი და ველაპარაკებოდი ვოლფს, და რაც არ უნდა გასაკვირი იყოს, იმასაც მოუნდა ლაპარაკი, და გული გადამიშალა - ხელებს და სახეს მილოკავდა და ოდნავ წკმუტუნებდა - რაღაცას მიყვებოდა, დაახლოებით შინაარსს მივხვდი, დეტალებში აღარ ჩავეძიე.
No comments yet. Be the first to comment.
შესაძლოა გახსოვთ, რომ ადრე სხვადასხვა ელექტრონიკაზე ორი შუქდიოდი (LED) იყო — მწვანე (ჩართული) და წითელი (გამორთული). ლურჯი დიოდი არ არსებობდა. რიგითმა ადამიანმა შეიძლება დასვას ლოგიკური კითხვა — მერე
ბაბუაჩემი გამახსენდა, გიგლა. კორონას დროს გარდაიცვალა, 89 წლის ასაკში. არა, კორონამ არ მოკლა. თუმცა მაგას მნიშვნელობაც არ აქვს. მგონი 8-9 წლის იყო, ომი რომ დაიწყო. ის ომი ნუ, ხო ხვდებით. მთელი ცხოვრება იმას უყურებდა ადამიანი, რომ ომში დამარცხებული გე...
გაურკვეველი მიზეზებით, ყველა ადამიანი იბადება მკერდის არეში თანდაყოილილი დიდი ხვრელით. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ხვრელი არანაირ უხერხულობას არ იწვევს, საზოგადოდ მიჩნეულია, რომ მისი ასე დატოვება არასახარბიელოა და ყველა ცდილობს მის ამოვსებას რამენაირად....
ესე იგი, რას უნდა შევეშვათ ადამიანები:
August must be shed slowly, like pear liquor. Pour into a small glass, drink a drop, and look through the glass at the sun. August nights should be diluted with candle lights, milk poured into a cup for a brownie, purring a cat and the chatter of gra...
