მარტო ხელა

მარტოობის 100 წელი...
ვისაც წაკითხული არ გაქვთ, პაკააა!

მარა ეხლა ეგ არაფერ შუაშია.
მარტოობაზე მინდოდა დამეწერა ორი სიტყვა, და არ ვიცოდი, საიდან უნდა დამეწყო.

მარტოობას როდის გრძნობთ ყველაზე მძაფრად? არ მითხრათ, მარტო არა ვართო, ჩვენ ყველანი მარტოები ვართ, უბრალოდ, ხან ცოტათი, ხან ძალიან...

ვიძინებ - მარტო ვარ...
ვიღვიძებ - მარტო ვარ...
სამსახურში მივდივარ - მარტო...
მოვდივარ - მარტო...

მეგობრების მეტი რა მყავს, დაჟე ერთმანეთზე იწყებენ ეჭვიანობას - იმათ უფრო ხშირად ნახულობო, ვიდრე ჩვენო და რავიცი...

სინამდვილეში კი ძალიან მარტო ვგრძნობ თავს. ხანდახან კარგია, მაგრამ არც თუ ისე ხშირად...