უსათაურო
რაღაც რო გღრღნის და არ იცი, რა არის. ხანდახან დეჟავიუ რომ გაქვს და
უცბად იბნევი: არ იცი, საიდან უნდა დაიწყო.
უკან იხედები და ყველაფერი კარგადაა, ყველაფერი რიგზეა - ოჯახიც,
კარიერაც, ჰობიც და დასალევიც.
წინ გაიხედავ და უცნაური ფერებია, ფსიქოდელიური პეიზაჟი ჩანს და არასდროს
რომ არ მოგწონდა, იმ ზღაპარს გაგონებს.
უცნაური გრძნობა გეუფლება და თითქოს გეშინია, თუ ცქმუტავ თუ შფოთავ თუ რაღაც ეგეთი.
შეიძლება ცივმა ოფლმაც დაგასხას და გული აგიჩქარდეს, ხელისგულები
გაგიოფლიანდეს, სახე აგიწითლდეს, ენა დაგებას.
ხანდახან უბრალოდ დეჟავიუა და მეტი არაფერი.
ხანდახან კი აი ესე უაზროდ შეგაშფოთებს ხოლმე.

