უსათაურო

დგას. დაღმართზე. უძალიანდება მიზიდულობის ძალას. აი, დააკვირდით, სახეზე შეხედეთ - დაძაბული, დაჟე გაჭინთულია, ისე არ უნდა დაგორება. უნდა, რომ დილით დახვდეს პატრონს ისევ. იმიტომ რომ პატრონი მას ენდობა. იმიტომ რომ არ ადგეს და არ გადააგდოს მერე - უფ, დაგორდა ეს ჩემისა, აღარაფრის ტრაკი არა აქ, რაღათ მინდაო - რო არ თქვას...

დგას, უნდა და დგას. სჭირდება, შეიძლება, ან სულაც, მოელიან მისგან ამას, და იმიტომ.

მე მინდა ვიფიქრო, რომ საკუთარი სურვილის გამო დგას. იმიტომაც დგას გვერდულად - მაქსიმალურად ცდილობს, შეინარჩუნოს ადგილი. ძნელია, ვიცი. და მაინც - მაგარია.
ძალიან მაგარია.
აი აქ, მის გვერდით, 2006 წლის გამოშვების რაიმე სუპერ-დუპერ ჯიპი რომ დააყენო, იმას ვაბშე არ გაუჭირდება.
მაგრამ ეს ხო იმ ჯიპს ჯობია? ჰა? 28 წლის მანქანა, რამდენი რამე უნახავს, და მაინც - თავისას ატრაკებს. უნდა - და აკეთებს. დგას. და იდგება. და მოვა ისევ მისი პატრონი, და გვერდზე მდგომ ჯიპს გადახედავს, და მაინც ამაში ჩაჯდება და იტყვის - არა, მე რო მანქანა მყავს, ეგეთი ცოტაა...