უბრალოდ ვწერ

აი უბრალოდ ვწერ და არც ვიცი, საიდან დავიწყო, ან რა დავწერო...

გავზარმაცდი, პასტას და ფურცელს აღარ ვხმარობ - ციფრული თაობის ციფრული ხერხები, ციფრული აზრები ბინარული კოდით იწერება არარასებულ ქაღალდზე, მაგნიტურ რვეულებში და ვირტუალურ ბიბლიოთეკაში დევს...

კაია, მომწონს. ჩემია რაღაცნაირად. მწერალი ვარ-მეთქი, ამას წინათ ვიღაცას გამოვუცხადე, სრულიად უტიფრად ვუყურებდი სახეში და ისიც დამეთანხმა: დიახ, ბატონო გიორგი, წაკითხული მაქვს თქვენი ნაწარმოებებიო...

რა გაქვს ბიჭო წაკითხული? ჟურნალ ”სარკის” გარდა არაფერი რომ არ გინახავს ცხოვრებაში? რა გაქვს ჩემი ნაწარმოებებიდან წაკითხული, ჯერ რომ არცერთი დამიწერია? მატყუებ და არც გრცხვენია. სხვასაც ეგრე მოატყუებ, და ბოლოს, საკუთარ თავსაც...

Нет, это не Рио-де-Жанейро...

და ყველაზე საწყენი ისაა, რომ თავი მაინც რიოში გონიათ ამათ. სვეტსკი რაუტები, ტრაკში პეროები, წამხედურობაა ცარიელი და მეტი არაფერი.

მაინც მაგარი ქალაქია ეს თბილისი. მიყვარს, თავის ყველაფრით...