მკითხავი
დღეს მაგარი რამე შემემთხვა.
წვიმდა.
მანქანაში ვიჯექი, თანამშრომელს ველოდებოდი.
ფანჯარა ჩაწეული, სიგარეტი ხელში.
მუსიკა.
- Дай рукууу, пагадаюю! - დაამღერა.
აუ მეთქი ვსიო.
- არ მინდა, შემეშვი.
- არა, ლამაზი ბიჩო ხარ, თუალები გაქ კაი, მოდი გიმკითხაოს...
- არ მინდა, შემეშვი...
- შენ მალე შორს წახვიდე, ამერიკაში წახვიდე, იცი?
გამეცინა. და ჯიბიდან დღეს, თითქმის იმ წამს ნაყიდი ბერლინის ბილეთი დავაძრე - ხო, მივდივარ მალე.
- Ваймэ! Этот правда уезжает!
- Да, правда, правда, отстань!
- არა, ხელი მომო, გითხრას რა ხდება...
- არ მინდა, აჰა შენ ხურდა და შემეშვი.
- აი კაი ბიჩო ხარ, მოდი ისე გიმკითხაო, აი ხელი მომე...
- არ მინდა ხელი! შემეშვი!
კარტი დააძრო.
- გივი ან გიორგი ვინაა? დიდი ბიზნესი გაქ შენ, იმას, მერე ის იმას იზამს და შენ ეტყვი - ე! და ის მერე და შენ და ცოტა ისე, მარა მაინც გამარჯვებული იქნები, ხო იცი შენ, კაი თუალები, გაიმარჯვო შენ!
- არ მაქ ბიზნესი, გივი არ ვიცი - ვიღიმები და სუნისგან შეწუხებული, მეორე სიგარეტს ვუკიდებ. (მიშა მაინც მოვიდეს დროზე, ერთი დაუცაცხანებს და გააგდებს...)
- შენ კაი ბიჩო ხარ, მამაშენს გევხარ (კიდევ კარგი, მითხრა!), მარა ენა სპიჩკასავითა გაქ, ყველა შენი ბრალია.
- რაა?
- ლაპარაკი არ უნდა, საქმე უნდა! დიდი კაცი ხარ, მომავალი დიდი, ლამაზი...
- კარგი, მორჩა, შემეშვი, всё!
- ბიჩო, შენ ჯადო გაგიკეთეს, три года назад, ისი?
- არ გამიკეთეს (რა ჯადო, რის ჯადო?)
- ხო, ალბათ არა, მარა უნდოდა. Старуха она.
- Кто?
- Никто, კაცო, რა ისე მეკითხევი, მე ციგანი კი არ გეგონო! მე სერბიელი ვარ, სოხუმიდან!
...
...
...
...
...
...
...
(ეს პაუზას ნიშნავს)
ეს პაუზა დიდხანს გაგრძელდა.
ჰაარც! - ისე, შეუმჩნევლად, ჩემთვის გავაკეთე - აი სარკეში ჩავიხედე და ისე...
სიგარეტი იწვის, წვიმს, თვალებში ვუყურებ სოხუმელ სერბ ციგან მკითხავს.
რაღა უნდა მეთქვა?
