ჩიტის მოტანილი ამბავი
ეს ის პოსტია, უსათაუროდ და უმიზნოდ რომ წერს ავტორი.
წერს იმიტომ, რომ უბრალოდ რამე დაწეროს - არც კი იცის, რისი თქმა უნდა და რა გამოუვა.
ბოლო წელს ძალიან მოვუკელი წერას - შეიძლება მუზამ მიმატოვა, ან ცოტა დრო მაქვს ბლოგისთვის.
შეიძლება, სულაც არ მინდა პირადი ცხოვრების გამომზეურება - რამდენიმე წლის წინანდელი (და რამდენიმე წლის ხანგრძლივობის მქონე) დეპრესია დამთავრდა და არავის უნდა მისი გახსენება.
შეიძლება სათქმელი შემომელია - მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი რამე ხდება გარშემო, მეზარება ხოლმე წერა, მიმოხილვა, კრიტიკა...
ჩვენს საზოგადოებას არ აკლია ვნებათა ღელვა, რომელიც ყველა ჩვენთაგანს შეეხება ხოლმე - ამიტომაც ვცდილობ, მაქზიმალურად დავიცვა თავი და ნაკლები ვინერვიულო.
მოკლედ, ასეა თუ ისე, შევეცდები გავაცოცხლო ბლოგი და მისი თავდაპირველი ფუნქცია აღვადგინო - "განათლება ხალხის მასებს"!
არა, მგონი ცოტა სხვა იდეა ქონდა ამ ბლოგს, მაგრამ, სამწუხაროდ, აღარ მახსოვს :)
ერთი ახალი და კარგი ამბავი კი მაინც მინდა გამცნოთ: ახლახან გაიხსნა შესანიშნავი საინფორმაციო სააგენტო "ჩიტი" - გირჩევთ, მოინახულოთ, გაეცნოთ და ცოტა უფრო მხიარულად შეხედოთ ცხოვრებას :)
