Samsung Galaxy Alpha – კიდევ ერთი ახალი სმარტფონი

როგორც იცით, სამსუნგმა წლევანდელ შემოდგომაზე რამდენიმე სიახლე შემოგვთავაზა მომხმარებლებს.

ამ სიახლეებს შორის იყო სრულიად ახალი ტელეფონი – გალაქსი ალფა, რომელშიც ყველაზე მეტად მომეწონა არა ფუნქციონალი ან ტექნიკური დეტალები, არამედ კორპუსის მასალა.

Alpha_PDP_MainFeature_1280x664px_v1_Design

როგორც იქნა, სამსუნგმა გამოუშვა პრემიუმ-კლასის მეტალის კორპუსის მქონე, საშუალო ზომის სმარტფონი და შეეშვა იმ პლასტიკის თუ სხვა ხელოვნური მასალის გამოყენებას, რაც ასე არ მოწონდა დღემდე მომხმარებლების უმრავლესობას.

ალფას მეტალის კორპუსი განპირობებულია იმით, რომ სამსუნგის ძირითადი კონკურენტის, აიფონის მომხმარებლები დიდ მნიშვნელობას ანიჭებენ ტელეფონის არა მარტო შიგთავსს და ფუნქციებს, არამედ გარეგნულ მხარესაც – დიზაინსა და დამზადების მასალას.

2014 წლის ოქტომბრის ბოლოდან შესაძლებელი იქნება Samsung Galaxy Alpha-ს შეძენა საქართველოშიც.

Samsung Galaxy Alpha ტექნიკური მახასიათებლები

Network

LTE Cat.6 (300/50Mbps)

Display

4.7” HD Super AMOLED (1280 x 720)

AP

Octa Core (Quad 1.8GHz + Quad 1.3GHz)
or Quad Core 2.5GHz

OS

Android 4.4.4 (KitKat)

Camera

12MP (rear) + 2.1MP (front)

Camera
Features

Beauty Face, Dual Camera, HDR (High Dynamic Range),
Panorama, Selective Focus, Shot & More, Virtual Tour

Video

UHD 4K (3840 x 2160) @30fps
Video Codec : H.263, H.264(AVC), MPEG4, VC-1,
Sorenson Spark, MP43, WMV7, WMV8, VP8
Video Format : MP4, M4V, 3GP, 3G2, WMV, ASF, AVI, FLV,
MKV, WEBM

Audio

Audio Codec : MP3, AMR-NB, AMR-WB, AAC, AAC+, eAAC+,
WMA, Vorbis, FLAC
Audio Format : MP3, M4A, 3GA, AAC, OGG, OGA, WAV, WMA
AMR, AWB, FLAC, MID, MIDI, XMF, MXMF,
IMY, RTTTL, RTX, OTA

Additional
Features

Ultra Power Saving Mode

Download Booster

Quick Connect

Private Mode

Google Mobile Service

Chrome, Drive, Photos, Gmail, Google, Google+, Google
Settings, Hangouts, Maps, Play Books, Play Games, Play
Newsstand, Play Movie & TV, Play Music, Play Store, Voice
Search, YouTube

Connectivity

WiFi: 802.11 a/b/g/n/ac HT80, MIMO(2×2)
Bluetooth®: 4.0 BLE / ANT+
USB: USB 2.0
NFC

Sensor

Accelerometer, Gyro Sensor, Geomagnetic Sensor, Hall Sensor,
Light Sensor, Proximity Sensor , Fingerprint Sensor, HR Sensor

Memory

RAM : 2GB
Internal Memory : 16/32GB
No micro SD Slot

Dimension

132.4 x 65.5 x 6.7 mm, 115g

Battery

1,860 mAh

Advertisements

Samsung Galaxy S-Pen – განახლებული სტილუსი

Watch-Samsung-Galaxy-Note-4s-S-Pen-in-action-in-this-official-promo-video

ჩემი ბლოგის მკითხველებს და მეგობრებს მოგეხსენებათ, რომ უკვე 2 წელიწადზე მეტია, Samsung Galaxy Note 2 მაქვს და საკმაოდ მოხერხებულადაც ვიყენებ ამ შესანიშნავ ტელეფონს.

მისი უმთავრესი განმასხვავებელი ნიშანი სხვა ტელეფონებისგან არის ე.წ. სტილუსი – სპეციალური კალამი, რომელიც გაძლევთ საშუალებას, არა მარტო წეროთ, არამედ ხატოთ, ხაზოთ, ჯღაბნოთ თუ ჯღაპნოთ თქვენს ტელეფონზე და ბევრად უფრო კრეატიული კონტენტი შექმნათ, ვიდრე ეს შესაძლებელი იყო ფანრიან ნოკიაზე კლავიშებით 🙂

ზოგი იტყვის, რომ თითებიც საკმარისი არის იმისათვის, რომ ტელეფონზე ან პლანშეტზე ხატოთ – მაგრამ ვერ დაგეთანხმებით. სტილუსი ანუ იგივე S-Pen უზრუნველყოფს უფრო დიდ სიზუსტეს, შეგიძლიათ უფრო მცირე და მიკრო დეტალები დახატოთ, ვიდრე ეს ჩვეულებრივი თითით შეიძლება.

ახალი, Samsung Galaxy Note 4-ის გამოსვლასთან ერთად განახლდა სტილუსიც და ბევრად უფრო დაიხვეწა, ვიდრე ეს წინა მოდელებში იყო, ყოველდღიური დავალებების შესრულება უფრო მარტივი გახდა.

SM-N910FZKEBTU-39865-0

ახალი S-Pen ეხლა უფრო ბუნებრივ ეფექტს იძლევა და ფურცელზე კალმით  წერის  იდენტურია. სტილუსს ასევე აქვს Air Command რეჟიმი და სხვა ინტუიტიური ფუნქციები, როგორიცაა Action Memo, Screen Write, Image Clip და Smart Select. ეს ფუნქციები ეხმარება მომხმარებელს მარტივად შექმნას და დაარედაქტიროს საჭირო კონტენტი. Smart Select-ის მეშვეობით შესაძლებელია სრაფად შევაგროვოთ კონტენტი სხვადასხვა წყაროებიდან და ერთ ადგილას მოვუყაროთ თავი, დავამუშავოთ და გავუზიაროთ სხვებს.

Galaxy Note 4-ის S Note ფუნქცია ასევე სთავაზობს მომხმარებელს ინტეგრირებული ჩანიშვნების გაკეთების ფართო შესაძლებლობას, რომელიც მათ ეხმარებათ ყოველდღიური სამუშაოების სწრაფად და მარტივად გადაწყვეტაში.

ინოვაციური ფუნქცია Snap Note მომხმარებელს საშუალებას აძლევს არა მარტო დაბეჭდოს და დაწეროს, არამედ გადაიტანოს ჩანახატები ფურცელზე ან დაფაზე და მარტივად გადააკეთოს სურათი S Note-ში.

ყოველივე აღნიშნულიდან გამომდინარე, ჩემი შემდეგი ტელეფონიც აუცილებლად ახალი გალაქსი ნოუთი იქნება 😉

uk_SM-N910FZKEBTU_000258311_Pen1_black

Samsung Galaxy Note 2-ის მიმოხილვა

დღეს ჩამივარდა ხელში შესანიშნავი ახალი ტელეფონი – Samsung Galaxy Note 2. დიდი მადლობა სამსუნგის საქართველოს წარმომადგენლობას – Samsung Georgia-ს, რომელიც შესაშური პერიოდულობით გემრიელ და საინტერესო ტექნიკურ მოწყობილობებს გვთავაზობს ხოლმე.

უახლოეს დღეებში ტელეფონი შემოვა გაყიდვაში თითქმის ყველა მაღაზიაში, დღეს კი უკვე მისი ყიდვა შეიძლება მაღაზია ზუმერში 1267 ლარად.

სამწუხაროდ, წინა მოდელი – Samsung Galaxy Note-ის მიმოხილვა ვერა და ვერ დავამთავრე – არადა, ერთი კვირით მქონდა გადმოცემული სატესტოდ. ახლანდელ, ახალ მოდელს კი მხოლოდ ერთი დღით დავეუფლე და, შესაბამისად, უფრო მობილიზებული ვარ 🙂

დავიწყოთ კრიტიკით: გასაკვირია, რომ ასე მალ-მალე უშვებს სამსუნგი თავისი ფლაგმანი სმარტფონების ე.წ. “ქილერებს” – რამდენიმე თვეა Samsung Galaxy S3-ის პრეზენტაციიდან გასული და უკვე ახალი, უფრო მძლავრი და უფრო კარგი მოდელი გამოუშვეს.

ყველაზე მეტად ეს მომხმარებელს აყენებს ზიანს – 1000-ლარიან სმარტფონს (ან უფრო ძვირს) ყიდულობ და რამდენიმე თვეში ის უკვე “მორალურად მოძველებული” ხდება 🙂

ახლა რაც შეეხება თვით Note2-ს – პირველ რიგში შევადაროთ თავის წინამორბედს – მეორე თაობის ნოუთი კი დაპატარავდა, მაგრამ სტილუსი (S-Pen) ოდნავ გადიდებულია:

Continue reading

Alcatel One Touch 818 – მიმოხილვა

მას შემდეგ, რაც ჩემი ძირითადი ტელეფონი – iPhone – გაფუჭდა და მაღაზიაში დავაბრუნე ხარვეზის გასასწორებლად, სასწრაფოდ დამჭირდა ახალი აპარატი, რომელსაც რამდენიმე მინიმალური და ჩემთვის საჭირო ფუნქცია უნდა შეესრულებინა.

პირველ რიგში, ეს უნდა ყოფილიყო თაჩ-სქრინიანი აპარატი, რომელსაც ექნებოდა მეტ-ნაკლებად ნორმალური ოპერაციული სისტემა, სადაც პროგრამების ინსტალაციას შევძლებდი. რაც მთავარია, არ უნდა ყოფილიყო ძალიან ძვირი, რადგან ჩემი ძირითადი ტელეფონის აღდგენის შემდეგ მეორე აპარატის ფუნქციას შეიძენდა.

ამ ყველაფრის გათვალისწინებით გამახსენდა ის, რომ ცოტა ხნის წინ ბილაინმა თბილისში მოაწყო ალკატელის ახალი თაობის ტელეფონების მსოფლიო პრეზენტაცია. მობილური ტელეფონების ეს ხაზი ანდროიდის სისტემაზე მუშაობს და ბილაინის ბრენდირებით იყიდება.

ერთკვირიანი ტესტის შედეგად გთავაზობთ მიმოხილვას – Alcatel One Touch 818 ჩემთვის საჭირო ყველა მოთხოვნას აკმაყოფილებდა და, რაც მთავარია, საკმაოდ ხელმისაწვდომ ფასად იყიდება.

ეკრანზე შესაძლებელია დამატებითი პროგრამების გამოტანა. სულ 5 ეკრანის გადაფურცვლაა შესაძლებელი

Continue reading

>TBC Game – მეორე ნაწილი

>მაშ ასე, გრძელდება თიბისის განძის მაძიებელთა თამაში და ლაშარელა ისევ დაუზარებლად შრომობს – გთავაზობთ მის მიერ გადაღებულ ვიდეოს:

დააკვირდით 6:48 წთ-ზე მინიშნებებს 😉

>ოცი ბლოგი

>შეგნებულად არ მინდოდა დამეწერა გასულ 2010 წელზე, ან 2011 წლის სამომავლო გეგმებზე. არ მიყვარს მსგავსი უწუ-პუწუები და იმიტომ.

თუმცა, 2010 წელი ჩემს ცხოვრებაში ყველაზე მნიშვნელოვანი მოვლენით გამოირჩევა.

რა მაგის პასუხია და მომეწონა ბლოგერების მორიგი პოსტების სერია.
წლის ბლოგერის დასახელება სისულელეა და არც ვაპირებ, მაგრამ შემოგთავაზებთ იმ ბლოგების ორ-სამ სიტყვიან მიმოხილვას, რომლებიც მომწონს და რომლებსაც ვკითხულობ.
ისე, სხვებსაც ვკითხულობ, მაგრამ ეგენი არ მომწონს.

რიგითობა დაცულია Пщщпду Куфвук-ის მიხედვით. სულ 19 ბლოგია, მეოცე თქვენ ჩაამატეთ:

http://cartveli.blogspot.com/ – კარგად წერს, მაგრამ უცნაური ნიკი აქვს, ქართველიც ლათინური ასოებით დაირქვა. მიჭირს ხოლმე მისი პოსტების ბოლომდე ჩაკითხვა.

http://dance1234.blogspot.com/ – მუსიკა. ბევრი და უცნაური. არ ვიწერ და არც ვუსმენ. უბრალოდ მომწონს, რომ ადამიანი ასეთი შეუპოვრობით და დაუზარელად წერს, მიუხედავად იმისა, რომ არავინ უკომენტებს.

http://david.ge/ – იშვიათი ბლოგია. იშვიათად პოსტავს და…

http://www.blog13th.blogspot.com/ – რიცხვი 13 და დარიჩინი მეც მიყვარს. მეტი არაფერი მაქვს საერთო ამ ბლოგის ავტორთან, ვინაიდან ტიპიური ტურისტი არ ვარ.

http://aninaland.wordpress.com/ – ჯერ ბავშვია და გონია, რომ ყველაფერი ერთი თემის გარშემო ტრიალებს. ცოტა გაიზრდება და მიხვდება, რომ ეს ასე არაა. მერე კიდევ გაიზრდება და მიხვდება, რომ ეს სწორედ ასეა, მაგრამ უკვე გვიანი იქნება.

http://dodka.ge/ – არაფერზე აღარ წერს, საერთოდ არაფერს აღარ აკეთებს.

http://www.hexsus.com/ – თუ ვინმემ იცით, რა კავშირშია ბოროტი ჯადოქარი და თუთიყუში, მეც მითხარით. ძირითადად კარგად წერს, თუმცა მედია კრიტიკითა დაკავებული, მე კი სამსახურეობრივი მოვალეობიდან გამომდინარე, არ მაქვს უფლება, რომ ამ თემაზე ვილაპარაკო.

http://irunaaway.com/ – ჩემთვის გაუგებარ თემებზე წერს, მაგრამ ავტორს ვიცნობ და მომწონს.

http://katiee.ge/ – მრავალმხრივი ნაცნობობა გვაკავშირებს. ისე კი კარგი ბლოგი აქვს, მაგრამ არ ვკითხულობ ხოლმე პოსტებს. და ხანდახან ზედმეტად სვანური შეკითხვების დასმა იცის ხოლმე (ერთი შეხედვით, აშკარა და ნათელი საკითხების ახსნა მიწევს ხოლმე).

http://landish.ge/ – ღირს ამ სიაში მოსახვედრად, თუმცა რატომ – არ ვიცი.

http://www.lasharela.com/ – პრაღაში შემთხვევით გადავეყარეთ ერთმანეთს. ლექსებით დამამახსოვრა თავი, მაგრამ პოსტები ჯერ ვერ დაამუღამა.

http://letitbe-kalo.blogspot.com/ – მიხარია, რომ ჩემი მეგობარია და მიუხედავად იმისა, რომ კარგი მწერალია, ბლოგი არ უვარგა: საიდბარის ვიჯეტებში ნახევარი არ მუშაობს.

http://www.fromgeorgiawithlove.com/ – ჩვენი საჭმელები ამერიკულად და ამერიკული საჭმელები ჩვენებურად.

http://rocko.ge/blog/ – წელიწადში ერთხელ თუ ახსენდება, რომ ბლოგი აქვს.

http://piccolina.ge/ – ვინ არ იცნობს პიკოს? ვინც იცნობს, ხომ კაი და ვინც არ იცნობს, ვერც გაიცნობს – ისე იშვიათად წერს.

http://linguistuss.com/ – ყოველთვის აღვივებს ხოლმე იმის სურვილს, რომ გადაშალო წიგნი და რამე ახალი გაიგო. მაგრამ მერე გახსენდება, რომ ბაზარში ხარ წასასვლელი და წიგნს გვერდზე დებ ხოლმე.

http://theqetino.wordpress.com/ – ჯიპას სტუდენტების ერთობლივი პროექტი. ვითომ კარგად დაიწყეს, მაგრამ უჭირთ გაგრძელება.

http://fiqro.blogspot.com/ – კარგი ფოტოგრაფია, მაგრამ ზარმაცი – გესთ-პოსტების სერიას ველოდები უშედეგოდ.

http://bigcrow.ge/ – ერთადერთი ბლოგი, რომელსაც წუნს ვერ დაუდებ. ნუ, შეიძლება, ავტორის ბრეტელებიანი მაისური არ მოგეწონოთ, მაგრამ ეგეც გემოვნების საკითხია.

>სინგაპურიზაცია

>

მოდი კარგად დავაკვირდეთ, თუ რას ნიშნავს ეს ახალი ტერმინი, რომელიც ჩვენმა პრეზიდენტმა დაამკვიდრა და გვპირდება, რომ მალე ეს ყველაფერი სინამდვილე იქნება.

თუ გავითვალისწინებთ იმას, რომ მიშამ უკვე განაცხადა, რომ: ”საქართველო კი არაა კავკასიის შვეიცარია, არამედ შვეიცარიაა ევროპის საქართველო”, მაშინ ჩვენი პერსპექტივები საკმაოდ კარგად გამოიყურება.

მივუბრუნდეთ სინგაპურს: ესაა შედარებით ახალგაზრდა ქვეყანა, სადაც სამი მილიონი კაცი ცხოვრობს, ძირითადად ჩინელები. ლი კუან იუ იყო სინგაპურის პრემიერ-მინისტრი 1959 წლიდან 1990 წლამდე და სწორედ ამ ადამიანმა შექმნა ბენდუქიძისთვის და სააკაშვილისთვის ესოდენ მიმზიდველი ქვეყანა.

31 წლის განმავლობაში რომ დარჩე პრემიერ-მინისტრად, ამისათვის საჭიროა, რომ ექვსჯერ დაიკავო ხუთწლიანი ვადით თანამდებობა და პლიუს ერთი წელი უბრალოდ შეიტყაპუნო, ან სულაც შვიდჯერ დაჯდე ოთხწლიანი ვადით იგივე სავარძელში და სამი წელი შეიტყაპუნო.

მოდი გზადაგზა შეკითხვები დავუსვათ საკუთარ თავს.
შეკითხვა ნომერი 1: გვინდა თუ არა, რომ 30-ზე მეტი წლის განმავლობაში ერთ სახეს ვუყურებდეთ?
პასუხი ნათელია: არა.
ჩვენი სახელმწიფოსა და საზოგადოების ოფიციალური კურსი დასავლეთის განვითარებულ ქვეყნებზეა ორიენტირებული. წინააღმდეგ შემთხვევაში ყველგან და უადგილო ადგილას არ ეკიდებოდა ევროკავშირის დროშა. დასავლური დემოკრატიების მოდელი იმის საშუალებას იძლევა, რომ ერთი პირი კი არ გამოეკეროს საარჩევნო ბიულეტენებს, არამედ მინიმუმ 8-10 წელიწადში სახეების ცვლა ჩანდეს. პოლიტიკური კურსი შეიძლება იგივე დარჩეს, საკვანძო პირები კი უნდა გამოიცვალოს. მეორეს მხრივ, 30-წლიანი გამეფების მსგავსი გამოცდილი გვაქვს – ე.ა. შევარდნაძე. მგონი, არ მოგვეწონა მაშინ ეს გამოცდილება.

დავუბრუნდეთ ლი კუან იუს. ის ინჟინერი იყო და ამიტომ ადარებდა სინგაპურს კომპიუტერს: ”სინგაპურელები არიან კომპიუტერული ჩიპები, რომლებიც ერთ გიგანტურ კომპიუტერს შეადგენენ – სინგაპურის რესპუბლიკას”. საკმაოდ უცნაური შედარებაა – იმ დროს ხომ მრავალბირთვიანი პროცესორები არ არსებობდა.

ამ კიბერ-სიბეცისა და სიბნელის მიუხედავად, პრაგმატიკოსმა ლიმ პირველი ნაბიჯი სწორედ ამ კომპიუტერის დაცვის მექანიზმების შემუშავების მიზნით გადადგა – მან ჩამოაყალიბა მაღალტექნოლოგიური არმია, რომელიც ტექნიკის უკანასკნელი მიღწევებით იყო აღჭურვილი. ამის მიზეზი მარტივია: მას თავი უნდა დაეცვა აგრესიული მეზობლებისაგან – 20-მილიონიანი მალაიზიისა და 200-მილიონიანი ინდონეზიისაგან.

შეკითხვა ნომერი 2: გვინდა და გვჭირდება საქართველოში ასეთი არმია?
პასუხი ნათელია – კი, და ამას დასაბუთება არ ჭირდება.

სინგაპურს საკმაოდ საინტერესო საშინაო პოლიტიკა აქვს. მის ბელადსა და მთავარ არქიტექტორ იუს უნდა, რომ ტოტალური წესრიგი დაამყაროს. ამისათვის სხვა საშუალებებთან ერთად ქალაქგეგმარებაც კი გამოიყენება: არსებობს სამი სხვადასხვა ქალაქი, რომელიც 5-კილომეტრიანი გამწვანების ზოლებითაა გამოყოფილი ერთმანეთისაგან. ერთი ქალაქი მკაცრად ტურისტული მიზნებისთვისაა განკუთვნილი, მეორე ქალაქი – მხოლოდ ეკონომიკური და ფინანსური ცენტრია, მესამე ქალაქი კი მხოლოდ საძილე რაიონებისთვისაა გამოყოფილი. ცნობილია და საქართველოს დღევანდელი ცხოვრების წესიდანაც კარგად ჩანს, რომ წესრიგის დასამყარებლად მკაცრი ზომებია საჭირო – მაგალითად, მაღალი ჯარიმები. სინგაპურში აკრძალულია მიწაზე გადაფურთხება, რაც გამოიწვევს დაჯარიმებას 1000 ევროთი, აკრძალულია მოწევა საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილებში – 1000 ევრო, ქუჩაში ქაღალდის დაგდება – 1000 ევრო, აკრძალულია ასევე ქოთნის მცენარის მორწყვის შემდეგ ქოთნის ლამბაქზე წყლის დატოვება (რაც კოღოებს იზიდავს) – 1000 ევრო, აკრძალულია ქალაქის ცენტრში მანქანის გაჩერება – ჯარიმის თანხა შეგიძლიათ გამოიცნოთ.

ჩანს, რომ ქვეყანა ნამდვილად სუფთაა. ახლა სიმშვიდებაც ხომ უნდა დაისადგუროს? ამიტომ სინგაპურში კანონითაა მოწესრიგებული ძაღლების ღამეულ ყეფასთან ბრძოლა – ინსტინქტების მადევარი ცუგები ხმოვანი იოგების გადაჭრით ისჯებიან. მანქანებს სიგნალები საერთოდ არ უყენიათ ალბათ. და არც მაგნიტოფონები.

ახლა გარეგნულ სილამაზესაც უნდა მიხედვა. ამიტომ დაუღალავმა პრემიერმა ყველა მამაკაცს აუკრძალა მოკლე შარვლების ტარება. წელიწადის ნებისმიერ დროს სინგაპურელმა ვაჟკაცმა უნდა ატაროს გრძელი შარვალი. სანდომიანმა სინგაპურელმა მანდილოსნებმა კი აი ისინი, ქართულად რომ ვერ მოგვიფიქრებია სახელი: ჩულქები თუ კალგოტკები.

იმედი მაქვს, სინგაპურიზაციის რომელიმე ეტაპზე ბატონი მიხეილი საბოლოოდ შემოგვთავაზებს სამოსელის ამ სახეობის ჭეშმარიტად ქართულ დასახელებას. სხვაგვარად არც გამოვა, თუ გადავხედავთ ქართულ საკანონმდებლო ლექსიკონს, შთაბეჭდილება დაგვრჩება, რომ პროვინციული კილო-კავისა და არქაული ქართული ენის მეტი პარლამენტის შენობაში არაფერი ტრიალებს. ამიტომაცაა, რომ კანონები მხოლოდ ისეთ მოვლენებს ეხება, რასაც შესატყვისი მოეძებნება ამ ორ შეზღუდულ ლექსიკონში, ყველაფერი დანარჩენი კი კანონმდებლების ინტერესის მიღმა რჩება.

მართალია, მანქანებს სიგნალები არ აქვთ, მაგრამ სამაგიეროდ სირენები უყენიათ, რომლებიც გულის გამაწვრილებლად იწყებენ კივილს, როგორც კი 80 კმ/სთ სიჩქარეს გადააჭარბებთ. სინგაპურში აკრძალულია საღამოს 18 საათის შემდეგ მანქანით მარტო მგზავრობა (!). აუცილებლად უნდა გეჯდეთ მანქანაში ვინმე – კოლეგა ან უბრალო თანამგზავრი მაინც. ამის მიზეზი ყოფილა საცობების თავიდან არიდება. ჯარიმად აქაც ნაცნობი თანხა გვევლინება – 1000 ევროს ექვივალენტი სინგაპურის ეროვნულ ვალუტაში. ბატონმა იუმ ეტყობა უკეთესად თვლა არ იცოდა. ყველაზე საინტერესო კი იცით რა არის? ის, რომ სინგაპურის პოლიციამ ყველა მანქანას დაუყენა მოძრაობის დამაფიქსირებელი სენსორები – იმისათვის, რომ ყველამ ყოველთვის იცოდეს თქვენი მარშრუტი. ქალაქში დამონტაჟებულ დიდ მონიტორებზე არა რეკლამებს აჩვენებენ, არამედ სწორედ ამ სენსორების მონაცემებს – თუ ვინ სად მოძრაობს მანქანით. მთელს ქალაქში ვიდეოკამერები აყენია – ალბათ იმიტომ, რომ ყოველთვის შეიძლებოდეს მათთან გაჩერება და ხელის დაქნევა პოლიციის კეთილი თანამშრომლისთვის, რომელიც თქვენზე ზრუნავს და თვალს არ გაცილებთ.

სინგაპურში ყველა შენობას დაცვა ყავს და ყოველი სტუმარი ვალდებულია, შესვლისა და გასვლისას დაფიქსირდეს. სამწუხაროა, რომ ასეთი წესები სინგაპურიზაციის პირველ ეტაპზე მხოლოდ სამინისტროებში შემოვიღეთ. ძალიან მინდა, რომ ჩემს საცხოვრებელ კორპუსსაც ყავდეს დაცვა – იქნებ როგორც იქნა და გავიგო ყოველ კვირას, დილის 8 საათზე მომსვლელი თბილისელი უღმერთო მათხოვრის სახელი და მისამართი…

იდეაში სინგაპური დემოკრატიული ქვეყანაა, მაგრამ საარჩევნო კოდექსი სხვანაირად ფიქრობს: ამიტომ ყოველ ამომრჩეველს სახელობითი ბიულეტენი აქვს. უფრო სწორად, ბიულეტენებს ამომრჩევლის პირადი ნომრები აწერიათ – რომ არ დაგავიწყდეთ, თუ ვის მიეცით ხმა ბოლო 30 წლის განმავლობაში, შეგიძლიათ თხოვოთ საარჩევნო კომისიას და ისინი მეგობრულად შეგახსენებენ თქვენს უცვლელ და ბედნიერ არჩევანს.

დემოკრატიის ფლაგმანი, მთავარი მონაპოვარი, სიამაყე და საერთოდ ყველაფერი (მაკდონალდსის გარდა) არის ადამიანის უფლებების დაცვა. მათ შორის – სიკვდილით დასჯის გაუქმება. სინგაპურულ დემოკრატიაშიც ასეა, ოღონდ გამონაკლისებით: სიკვდილით ისჯება ქურდობა, ძალადობა და კორუფცია. აი მკვლელობა არ შევიდა ამ საინტერესო სიაში. თანაც, სიკვდილით დასჯა არის არც დახვრეტა, არც გილიოტინა, არც ელექტროსკამი და არც ქიმიური ინექცია – არამედ სინგაპურული სახრჩობელა!

სხვა მცირე დანაშაულებზე, როგორიცაა შემთხვევით გაკუება ან დაბოყინება, ასევე უბილეთოდ მგზავრობა საზოგადოებრივი ტრანსპორტით – სინგაპურელი სამართალდამცავები არ დაიზარებენ და თხილის წკეპლას გითავაზებენ საჯდომზე.  ლი კუან იუ თვლიდა, რომ ყველა სინგაპურელის მამა იყო. სწორედ აქედან გამომდინარეობს ჭეშმარიტად ”მშობლური” სასჯელი.

მეორეს მხრივ, უცვლელი პრემიერ-მინისტრი იმდენად ჭკვიანი აღმოჩნდა, რომ ყველა სოციალურ/პოლიტიკური წყობის წარმატებული რეცეპტები გადაიღო – როგორც კაპიტალისტური ბირჟები და ფასიანი ქაღალდები, ისე სოციალისტურ/კომუნისტური უფასო საერთო საცხოვრებლები.

უცნაურია, მაგრამ ამ ტოტალური კონტროლისა და წესრიგის ფონზე სინგაპურში ყველა რელიგიაა ნებადართული. ამიტომაც ამ სფეროში იქ დიდი ბარდაგი სუფევს. ეჰ, რა მაგარ ”პალაჟენიას” დააყენებდნენ ჩვენი წვერგაუპარსავი მამაოები იქა… ჰა? არა?
სამაგიეროდ, ”პალაჟენია” მედია-სფეროშია ხუთიანზე – ყველა გაზეთს აკრძალული აქვს პოლიტიკისა და სექსის შესახებ წერა. წარმომიდგენია, თუ 30 წელი ერთი და იგივე პრემიერი გყავს, სექსში რა მოწყენილობა იქნება…

1982 წელს ლი კუან იუმ მიიღო ახალი კანონი, რომელიც კაცისა და ქალის ურთიერთობებსა და დაოჯახების წესებს არეგულირებს. იუ ამტკიცებს, რომ ჩინელი ხალხის თვისება ყოფილა ასეთი: ჭკვიან მამაკაცებს ცოლად მოყავთ ლამაზი, მაგრამ სულელი ქალები. ხოლო ჭკვიანი ქალები კი ხშირ შემთხვევაში ქმრების გარეშე რჩებიან. საწყალი კუანი, საქართველო რომ ენახა, როგორ გაუცამტვერდებოდა თეორიები ამ მოვლენის წმინდა ჩინური წარმოშობის შესახებ…

მოკლედ, კუან იუმ გადაწყვიტა, რომ დაეჯილდოვებინა მამაკაცები, რომლებიც უმაღლესი განათლების მქონე ქალებს შეირთავდნენ. მან ასევე შემოიღო ჯარიმები გაუნათლებელი ქალებისათვის, რომლებიც მეორე შვილს გააჩენდნენ. გაუნათლებელ ხალხს სინგაპურში რეკომენდაციას უწევენ, რომ მათ სტერილიზაცია გაიკეთონ (და თავიანთი სულელი გენი აღარ გაამრავლონ), სამაგიეროდ კი დიდ ფულად პრემიებს სთავაზობენ. საღამოობით მზრუნველი პოლიციელები ურეკავენ ორშვილიან ოჯახებს და ეკითხებიან მშობლებს, თუ როდისაა ველური და გიჟური სექსის სეანსი დაგეგმილი, მერე კი შეახსენებენ მათ, რომ პრეზერვატივი ან ჩასახვის საწინააღმდეგო აბი გამოიყენონ.

სინგაპურში საერთოდ დიდი მნიშვნელობა ენიჭება განათლებას. ამიტომაც არაა რეკომენდირებული, ორზე მეტი შვილი იყოს ოჯახში – მესამესთვის განათლების მიცემა უკვე ძვირ სიამოვნებად იქცევა. სამწუხაროდ, მნიშვნელობა ენიჭება არა განათლების დონეს, არამედ განათლებამიღებულთა რაოდენობას – არსებობს ცალკე სკოლები ნიჭიერი ბავშვებისათვის, უმაღლესი განათლების მქონე ხალხს კი ტურისტული კრუიზები ეკუთვნით უფასოდ. ამით ხდება საერთო განათლების მოჩვენებითი სტიმულირება – ანუ ერთ სულ მოსახლეზე დიპლომების რაოდენობა იმატებს. 

ზედმეტია იმის აღნიშვნა, რომ ჩვენთან ეს პრობლემა არ დგას – ყოველ ტაქსისტს ორი დიპლომი აქვს, ყველა მინისტრი საზღვარგარეთ ნასწავლ-ნამუშევარია. თქვენს მონა-მორჩილსაც კი სამი დიპლომი და ორი აკადემოური ხარისხი აქვს.

დღეს სინგაპურს მოიხსენიებენ, როგორც ”აზიის შვეიცარიას”. თუ გავითვალისწინებთ იმას, რომ შვეიცარია საქართველოა, შესაკრებთა გადანაცვლებით მივიღებთ ახალ ფორმულას:
სინგაპური = შვეიცარიას
შვეიცარია = საქართველოს
საქართველო = ???

ყურადღება, შეკითხვა ნომერი 3 და საბოლოო: გვინდა თუ არა, რომ საქართველო გადაიქცეს ”სინგაპურიზირებულ” ქვეყნად?
პასუხი ნათელია – არა, და არც ამას ჭირდება დასაბუთება.