მღვდლების ვინაობა – ვაჟა

სამწუხაროა, რომ ას წელზე მეტი გავიდა და მაინც იგივე პრობლემატიკაა ქვეყანაში 🙂

Reblogged from © PostFinnegan ™:

გაიძროთ ანაფორები, შეიკრიჭოთ თმები და გამოეწყოთ „პინჯაკებში“, „შტაცკურად“, მაშინ სულ სხვა მნიშვნელობას მივცემთ თქვენს რევოლუციონერობას. დღეს კი თუმცა ყველაფერს კარგს, უკეთესს, სასარგებლოს ბრძანებთ, მაგრამ ბოლოს ჩვენთვის სამავნებლო იქნება. თქვენს წოდებას პროგრესიული აზრების ქადაგებით მკვიდრად ბოძებს უდგამთ და მომავალ ცხოვრებას ეგ არ შეჰფერის, არც შეჰშვენის; ახალმა ცხოვრებამ სრულიად სხვა გზა და დანიშნულება უნდა მისცეს თქვენს წოდებას, მშობლიური მამობრივი მზრუნველობა უნდა ჩამოგყაროსთ, თქვენ აღზრდის საქმეში, სკოლებში ადგილი აღარ გექნებათ, რათა უკუღმა არ მომართოთ თქვენი ყოვლად შემძლებელი ენა. მომავალი ცხოვრება თქვენ პროგრესიულ ელემენტად ვერ ჩაგთვლისთ. დიაღ, ვერ ჩაგთვლისთ, ვიდრე სამღვთო წერილის მცნებათა თავისებურად გამოყენებაზე ხელს არ აიღებთ და არ მოიშლით მეჭურჭლის ხელობას, რომელიც ქოთანს საითაც ჰნებავს, ყურს იქით მოაბამს… ვსტყუი? მაშ რატომ აქამდის, ვიდრე ბიუროკრატიის ბაგეზე იყავით დაბმულები და იმის დალაბანდზე სთამაშობდით, არა ჰქადაგებდით მაგას, რასაც დღეს ამბობთ? თუ დროთა ვითარებას დააბრალებთ, ცენზურას და სხვა?

მღვდლებო–სოციალისტებო! ჩემში თქვენის მოღვაწეობის წყალობით აღძრული გრძნობა ეს არის, იქნება თქვენც გეწყინოსთ, თქვენს წოდების გარეშე ბევრს სხვასაც, მე პირადად მწყინს, როცა ჰმვღდლობთ, ანაფორები გაცვიათ და ჰრევოლუციონერობთ… გაიხადეთ ან ანაფორები და სთქვით სამოქალაქო აზრები როგორც მოქალაქეთა, ან არა და გეცვასთ ანაფორა და სთქვით შეუბღალავად, განურყვნელად ის, რაც გიანდერძათ თქვენმა მამათმთავარმა იესო ნაზარეველმა. არც არაფერი იმით დაშავდება… თქვენი გავლენა ხალხზე გეუბნებით გამოცხადებით, აშკარად, საბოლოოდ მავნებელი გამოდგება, არ არი მოსაწონი თქვენი გავლენა ვინაიდან იგი სასარგებლო ნაყოფს არ გამოიღებს და მხოლოდ მონებს აღუზრდის ქვეყანას და არა ნამდვილ მამულიშვილებს და მოქალაქეებს… საწყინო იყო თუმცა ბევრ სოციალისტ–რევოლუციონერს არ სწყინდა, არამედ ესახელებოდა კიდევაცმ მამა გაპონი რომ მუშებს გაუძღვა წინ, შარშან იანვარს სასახლისაკე. ამით გაპონმა რუსეთის სოციალისტებს რამდენიმე ჩანახი ლაფი დაასხცა თავზე, თუმცა უკანასკნელებმა ვერც კი იგრძნეს. კიდევ კარგი, რომ გაპონიც ყალბი სოციალისტი გამოდგა.

დღეს კი თქვენი მოღვაწეობა ნაყოფიერია და უფრო ნაყოფიერი იქნება თუ იქადაგებთ მაგ მოწინავე აზრებს, როგორც მოქალაქენი და არა როგორც მღვდლები.

იქნება სთქვათ: მღვდლობა, ანაფორები რას გვიშველისო. მაგრამ ხომ ყოველი „პრისტავი“ ამბობს და გვეფიცება, როცა ეტყვი, გაიხადე მუნდირიო, გამოდი სამსახურიდან და ხალხს შეუერთდიო დიაღ, ფიცითა სქდება; ნამდვილი ქვეყნის ერთგული ვარ, მუნდირში ხალხს უფრო ბევრში რაშიმე გამოვადგებიო. საქმით კი გამოდის, რომ ამჯურა ხალხს ვნების მეტი ქვეყნისთვის არაფერი მოაქვს, რადგან ვის პურსაცა სჭამენ, იმის ხმალს იქნევენ. ძაღლი საცა სალაფავსა სჭამს, იქა ჰყეფს. ურიის პური სჭამე და ურიის ხმალი მოიქნიეო, ხომ მოგეხსენებათ?.

ეს ერთიჯურა მღვდლების ვინაობა ვიცით, ხოლო არიან სხვა მღვდლები, რომელნიც არ ვიცი, რომელ პარტიას ეკუთნიან. მე ვამბობ ხევსურეთის მღვდლებზე. ამას წინათ ქრისტ. აღმად. საზოგადოებამ ააშენა, საცა არა მგონია, ხევსურეთში საყდრები და დანიშნა მღვდლები. საკმაო ჯამაგირებიც გაუჩინა, თითო მათგანი იღებს წელიწადში (600 მ.). და ერთხელ თუ დაენახვება წლის განმავლობაში თავის მრევლს, დანარჩენი დრო თავ–თავიანთ სახლებში სხედან (ნუ დაივიწყებთ, რომ ეს მღვდლები სულ ბარელები არიან გარდა ს. ახიელისა) და იღებენ პენსიებს. აი ესეც ნიმუში ბიუროკრატიის კეთილგონიერებისა. სად არიან ეს მამანი? რას ფიქრობენ? ნუ თუ არაფერს მოვალეობას არა ჰგრძნობენ წინაშე ერისა… თუ სამღთო წესების ასრულებას არავინ სთხოვს, მაინც ამით მართლულობენ მუდამ მღვდლები თავსა, საპოლიტიკო მოღვაწეობა ხომ ფართოა. მთაში პროვოკაცია იკიდებს ფეხს და ბიუროკრატია აბამს თავის აბლაბუდას. ამ შემთხვევაში მაინც თვალს აუხელენ ხალხს და გააფრთხილებენ. თქვენვე ბრძანეთ, რომელ პარტიას უნდა ეკუთნოდენ ეს მღვდლები. ვგონებ ჩემთან ერთად თქვენც იტყვით, რომ სულიერი მამები არიან „მიიღე ჯამაგირის“ პარტიისა…

მღვდლების ვინაობა ფასობს გენერლების ვინაობასთან, მოგეხსენებათ, რომ რამდენიმე პირმა თავადაზნაურთაგანმა დეპეშა გაგზავნა სათათბიროში და მოულოცა კეთილგონიერი მოქმედება და უსურვა მოღვაწეობა კვალად ქვეყნის საკეთილდღეოდ და კერძოდ საქართველოსთვის და სხვა. ეს სწყენიათ გენერლებს, გენერლებს და მხოლოდ გენერლებს (იხ. „შრომა“ N 59) და გამოუცხადეს პროტესტი დეპეშის გამგზავნელთ და აკუთნეს დეპეშას „ანტიდვორიანსკოე სოდერჟანიე“. გულნადებისა, თავის ვინაობის გამომჟღავნებაც სწორედ ასეთი უნდა. ანკი რის გენერლები არიან, თუ ასე არ მოიქცენ. რიღას „ვოენის“ კაცები იქნებიან, რომ ამ დროს შეუშინდენ და ან გარემოებას. აკი არც შაეშინდათ და სთქვეს: ჩვენა ვართ და ესა ვართ, აბა ვინ რა ყურებზე ხახვს დაგვათლისო. მოდი და ნუ იტყვი: ურიის პური ჭამე და ურიის ხმალი მოიქნიეო. მოდი და ნუ აღახომ ბაგეთა და არ დაიძახებ რაც ძალი და ღონე გაქვს: აი მალადეც გენერლებო, ორბელიანებო, ჭავჭავაძეებო, ერისთავებო და სხვანო, მარილნო ამა ქვეყნისანო, საქართველოს დამამშვნებელნო! რა უჭირს ამ ქვეყანას, რომელსაც თქვენისთანა გენერლები და გავლენილი პირები ჰყავს?! ვინ გაუბედავს დაჩაგროს იგი, შეუგინოს ეროვნება, – გაანაცარმტვეროს…

უეჭველია, რომ საქართველოს ისტორია არ დაივიწყებს თქვენს ღვაწლს, როგორც მსოფლიო ისტორიამ არ დაივიწყა ღვაწლი გეროსტრატისა, რომელმაც დაწვა მშვენიერი დიანის ტაძარი.

1906 წ.

Advertisements

>#eminadnan

>ქართული ჟურნალისტიკა და მედია საბოლოოდ ჩაიძირა.
ჩაისვარეს. და არც კი სცხვენიათ.

სიტყვის თავისუფლებაზე რამდენს ბჭობენ, როგორ ”იბრძვიან” – და ამხელა ამბავი გამოეპარათ.

აზერბაიჯანელი ბლოგერები ემინ მილი და ადნან ჰაჯიზადე ორი თვის წინ დაიჭირეს და დღეს საბოლოოდ გაასამართლეს მხოლოდ იმ ბრალდებით, რომ ისინი მთავრობას აკრიტიკებდნენ, აშარჟებდნენ და დასცინოდნენ. ოფიციალური ბრალდება – ხულიგნობა.

2 წელიწადი იმისათვის, რომ ვირს ჩამორთვა ინტერვიუ – ბევრია თუ ცოტა?

ქართველ ჟურნალისტებს რა უჭირთ, სულ ვირებს არ ართმევენ ინტერვიუებს? სულ თავისუფლად თანაც…

ვიდეო #1 – ვირის ინტერვიუ

ვიდეო #2 – მსოფლიო ბლოგინგის ფორუმის ოფიციალური განცხადება

და ტექსტიც:

We, the bloggers, declare that rights and freedoms of Internet users, national and international, should be universal among states, people, territories and under any jurisdiction.

We, the bloggers, We consider that free blogging will be starting today one of the fundamental freedoms we earned and a human right.

We, the bloggers, will promote a world in which Internet users shall enjoy freedom of speech and belief and freedom from fear and repression in any form.

The bloggers united in Bucharest at the World Blogging forum are worried about the situation in Azerbaijan and support #EminAdnan as a Free Voice of the Internet and as a member of the World Blogging Family.

>კრიტიკა 80 რჩევაზე

>მარის ბლოგს იშვიათად ვკითხულობ. ახლახან წავაწყდი ტუტორიალს ბლოგერებისთვის, მერე კი ეს საინტერესო სია ვნახე:

  1. იყიდეთ დომენი და დააინსტალირეთ ვორდპრესი – დომენი კი, ვორდპრესი არა კვახი
  2. თუ ფული არ გაქვთ ან გეზარებათ, გამოიყენეთ Blogger-ი. იგი ადვილია, უფასოა და Google-ისაა. ამიტომაც ძიებისას თქვენი ბლოგი უფრო ზედა რეზულტატებში გამოჩნდება. – ხოდა ადვილი რომაა, უფასო და თავისი ფოტო-ჰოსთინგიც აქვს, სწორედ ამიტომ ვიყენებ.
  3. მოიფიქრეთ ბლოგის მახვილგონივრული აღწერა (tagline) – იმისათვის, რომ არ დაიბნეთ ხოლმე, როცა გკითხავენ, თუ რაზე წერთ (აბა ვის ესიამოვნება, პირდაღებული დგომა და ”ეეე, მმმ-ეეე” ძახილი)
  4. ფოკუსირება მოახდინეთ ნიშურ თემაზე – წერეთ მხოლოდ იმ თემაზე, რაც იცით. უცოდინარი ექსპერტები საკმარისია ამ ქვეყანაზე. 
  5. გაუღიმეთ საძიებო სისტემებს – გამოიყენეთ ტეგები – ეს აუცილებელია, იმიტომ რომ მკითხველებმა პოსტის მაგივრად ტეგები წაიკითხონ და მოკლე შინაარსს მიხვდნენ (პოსტებს მგონი მაინც არავინ კითხულობს და…)
  6. მოფიქრეთ სხარტი სათაურები პოსტებისთვის – ძირითადად, უცხო ენაზე და ტექსტთან მაქსიმალურად შეუსაბამო
  7. პოსტებში აუცილებლად დალინკეთ შიდა გვერდები და ძველი პოსტები – ანუ შეატენეთ თქვენს მკითხველს ის პოსტები, რომლებიც არავის არასოდეს წაუკითხავს და არც დაინტერესებულა…
  8. პოსტების ბოლოს განათავსეთ ”მსგავსი პოსტების” ჩანართი. – თქვენივე უინტერესო პოსტების ძალით წასაკითხად შეტენვის კიდევ ერთი გზა
  9. ებრძოლეთ სპამს! – სამაგიეროდ, თქვენ თვითონ შეგიძლიათ სპამური პოსტები წეროთ.
  10. იყავით ფოკუსირებული ბლოგის განვითარებაზე – ეს ვერ გავიგე
  11. დაიცავით ბლოგი უცხო პირთა შეჭრისგან – დააყენეთ ძნელად გამოსაცნობი პაროლები – გამოსაცნობი საერთოდ არ უნდა იყოს, ყველა პაროლი უნდა შედგებოდეს 13-სიმბოლოიანი ასოებისა და ციფრების უაზრო კომბინაციისაგან, რომელიც თქვენ თვითონვე დაგავიწყდებათ მალე
  12. იფიქრეთ პრემიუმ დიზაინზე – წაშალეთ საათი და კალენდარი, იაფფასიანი ჭყეტელა ფერები და მოციმციმე ვარსკვლავები
  13. კარგად შეახამეთ ბრენდინგის ელემენტები – Come again?
  14. გადაიტანეთ RSS Feedburner-ზე – დიახ, იმიტომ რომ კიდევ უფრო მეტ ხალხს კიდევ უფრო მეტი გზის მეშვეობით შეტენოთ თქვენი უინტერესო აზრები 
  15. მიეცით მკითხველებს საშუალება გამოიწერონ ბლოგი იმეილით – იხ. ზედა პასუხი
  16. მიეცით მკითხველებს კომენტარების გამოწერის საშუალება – ეს უკვე მკითხველთა და კომენტატორთა ზედმეტი პატივმოყვარეობის დაკმაყოფილების საშუალებაა – აბა ვინ ვის რაზე რა და როგორ უპასუხა, შეამოწმებენ დღეში ასჯერ და თქვენი ვიზიტორების სტატისტიკა გაიზრდება
  17. დარეგისტრირდით Google Analytics-ზე – მხოლოდ იმის აღმოსაჩენად, რომ თქვენს ბლოგს პოულობენ სასაცილო სიტყვების კომბინაციებით როგორიცაა ”სექსი მასტოდონტთან” და ”როგორ უნდა გავხდე კაიბიჭი/კუდის/სოდის თანამშრომელი”
  18. გახადეთ პოსტები სკანირებადი და კითხვადი – ანუ ცოტა წერეთ და აბზაცებს შორის ხაზები გამოტოვეთ, რომ პოსტმა დიდი ადგილი დაიკავოს, სინამდვილეში კი არაფრისმთქმელი იყოს
  19. გაათავისუფლეთ ბლოგი ზედმეტი ნაგვისგან – და ავტორისაგანაც 😉
  20. შეინახეთ პოსტების და კომენტარების სამარქაფო ვერსია (ყოველი შემთხვევისთვის)  – 3:0 ამ ტუტორიალის ავტორის სასარგებლოდ, ვერ მივხვდი რას ნიშნავს
  21. პოსტი გააფორმეთ მინიმუმ 1 სურათით – მეტი ხორცი და შიშველი სხეული, თორემ არავინ დაინტერესდება თქვენი კატის ახალი საყელურით
  22. ატვირთეთ ისინი თქვენს საკუთარ სერვერზე ან ბლოგერის უფასო სერვისით ისარგებლეთ. – საკუთარი სერვერი გახსენით კავკაზუსში, იხადეთ ძალიან ბევრი ფული ტყუილ-უბრალოდ იმაში, რომ კვირაში 4 დღე სერვერი გათიშული იყოს. მე  ბლოგერის სერვისით ვსარგებლობ, რომ ამგვარი თავის ტკივილი არ მაწუხებდეს.
  23. არ გამოიყენოთ უფასო იმიჯ-ჰოსტინგები – გამოიყენეთ, იმიტომ რომ მხოლოდ მათ აქვთ ანიმირებული გიფ-ფაილების ჰოსთინგი
  24. დაიცავით თვით-დისციპლინა – ასევე პირადი და საზოგადოებრივი ჰიგიენა, პლიუს მორალისა და ზნეობის ძირითადი პრინციპები და წესები, ამას მიამატეთ ზრდილობა, მორიდებულობა, თავმდაბლობა და კდემამოსილება.
  25. დარეგისტრირდით blogroll.ge-ზე – აუცილებლად, თორემ არასწორი სტატისტიკა გვექნება: ხომ უნდა გავიგოთ, სამოცდაშვიდი ბლოგერია საქართველოში თუ სამოცდაცხრა?
  26. ბლოგიდან მოაცილეთ გაფუჭებული ბმულები რომლებიც არსად არ ილინკება. – ანუ უქმად ჯდომას უქმად შრომა ჯობია (რა დაივლის 5-წლიან არქივს, გაგიჟდი?)
  27. უპასუხეთ მკითხველის კომენტარებს – ძირითადად მათ, ვინც გაქებთ, ხოლო ისინი ვინც გაკრიტიკებენ, გალანძღეთ და ბოლოს წაშალეთ (პა ხოდუ, მიაბლოკეთ IP)
  28. დაწერეთ მიწვეული-პოსტი რომელიმე პოპულარულ ბლოგზე – იმ შემთხვევაშიც კი, თუ იმ პოპულარული ბლოგის პოპულარულ ავტორს თქვენს შესახებ წარმოდგენაც კი არა აქვს, მაინც შეეტენეთ
  29. იკითხეთ სხვა ბლოგები ახალი იდეებისთვის – და წერეთ პოსტები იგივე თემებზე, რაც სხვა ბლოგერებს უწერიათ – ხომ უნდა დაამტკიცოთ, რომ მათზე უკეთესად წერთ
  30. იყავით აქტიური ინტერნეტში და ცხოვრებაში – ორივე არ გამოვა ნაღდად, ერთ-ერთს უნდა შეელიოთ
  31. გამოძვერით ”ტექსტი მეფობს”- ჩარჩოდან – 4:0
  32. შექმენით ალიანსი სხვა ბლოგერთან – და შეებრძოლეთ სხვა ბლოგერების კოალიციებს, კონფედერაციებს, გაერთიანებებს და კავშირებს
  33. შეიძინეთ ახალი უნარ-ჩვევები – შეისწავლეთ ბლოგის ტექნიკური მხარეები – ისევე სრულყოფილად, როგორც თქვენი მანქანის ძრავი გაქვთ შესწავლილი, თორემ რამე როცა გაგიფუჭდებათ, რა გეშველებათ მერე?
  34. გახადეთ მკითხველისთვის ადვილი თქვენთან დაკავშირება – რაც მთავარია, პირადი მობილის ნომერი არ დატოვოთ, თორემ მკითხველებად გადაცმული სხვა ბლოგერთა ალიანსები მოგაგნებენ
  35. იქონიეთ გამზადებული მედია კიტი რეკლამის დამკვეთებისთვის – კრიზისის ჟამს ტყუილად იწვალებთ – ვინც იცის ბლოგები და რეკლამის ამბავი, თვითონ მოგაგნებთ, ვინც არ იცის – არანაირი კიტი არ უშველის
  36. გადაიღეთ ვიდეო-პოსტი – სასურველია, ბანძი მობილურით, ასევე ცუდი განათებით და შიშინის ხმებით – აუთენტურობა რომ დაადასტუროთ. იბოდიალეთ რამე უინტერესო თემებზე, აი ჩვენი ინტერვიუ რომ იყო, დაახლოებით მასე 
  37. არ იპასიუროთ, დაარეკლამეთ თქვენი ბლოგი – შეტენეთ ყველგან, სადაც შეძლებთ – სხვების კომენტარებში, ფორუმის და მეილის სიგნატურებში, წააწერეთ მაისურზე და ჩაიცვით (არ გაიხადოთ), ამოტვიფრეთ მისამართი ცხვირსახოცზე და ხშირ-ხშირად და ხმამაღლა იწმინდეთ ცხვირი. ხო, და მშენებარე ობიექტების ღობეებზე მიწერა არ დაგავიწყდეთ
  38. მადლობა გადაუხადეთ თქვენს სტუმრებს – ეს ამერიკული ”სერვის პლუსია”, ბანკებში რო ტყავს გაგაძრობენ და მერე მადლობას გიხდიან
  39. დაწერეთ ელექტრონული წიგნი და გაავრცელეთ უფასოდ. – რატომ? რაზე? რისთვის? პოპულარობა რომ მოიპოვოთ, ეს ხერხი ნორმალურ საზოგადოებაში გამოდგება, მაგრამ საქართველოში წიგნებს აღარავინ კითხულობს, ამიტომ კოხორას და დნნ/დშნ-ს ბედი გელით 
  40. მკითხველის რომელიმე საინტერესო კომენტარს ახალ პოსტში ციტირება გაუკეთეთ და განავრცეთ – ეს მაშინ, როცა ახალი პოსტის იდეები აღარ გექნებათ, არადა ”უნდა დაწეროთ, სისტემატურობა და უწყვეტობა რომ არ დაირღვეს” (წაიკითხეთ ვაკური აქცენტით)
  41. არ შეიქმნათ ზედმეტი წარმოდგენები მკითხველის შესახებ, თქვენ მათ ჯერ კიდევ არ იცნობთ. – ამიტომ ნუ დაიწყებთ პოსტებს შემდეგი ფრაზით – “როგორც უკვე იცით, …” აუხსენით მათ ყოველი დეტალი. – აუხსენით, დიახაც, ისინი ხომ უფრო დებილები არიან, ვიდრე თქვენ – მათ დაჟე ბლოგიც კი არა აქვთ
  42. დაილაგეთ სამუშაო მაგიდა – ეს ბლოგინგთან არაფერ შუაშია. უნდა ეწეროს: დაალაგეთ დესკტოპი.
  43. სპონსორი გჭირდებათ? მოიძიეთ! – სწორი გზაა. ისევე როგორც მოწოდებები: გშია? ჭამე! ან გეჯვია? მოჯვი!
  44. გამორთეთ კომენტარების მოდერაცია – ვინმემ რომ არ იფიქროს, რომ რაიმეს დამალავთ ან წაშლით. სინამდვილეში ყველამ ვიცით, რომ ისეთი სიხშირით ამოწმებთ კომენტარებს, ფაქტიურად რიალთაიმ პრე-მოდერაცია გაქვთ ჩართული
  45. არ მოიხადოთ ბოდიში იმის გამო, რომ ვერ პოსტავდით. ეს არავის აინტერესებს. უბრალოდ დაწერეთ ახალი პოსტი. პაუზას ვერავინ შეამჩნევს. – პაუზას კი არა, შეიძლება თქვენი ბლოგიც კი ვერავინ ვერასოდეს შეამჩნიოს
  46. დარეგისტრირდით Twitter-ზე. (აქვე არ დაგავიწყდეთ ჩემი ჩამატება – Sweet) – შენზე ადრე დავრეგისტრირდი 😉 და კონტაქტებიდან ამოგშალე სპამის გამო 🙂
  47. წაიკითხეთ წიგნი – ეს ზოგადი განათლების თემაა, მშობლებს უნდა ესწავლებინათ ადრეულ ასაკში. თანაც, მარტო ერთი წაიკითხეთ, გეყოფათ მთელი ცხოვრება
  48. გაყიდეთ ან გააჩუქეთ ტელევიზორი – 100% ვეთანხმები, არაფერში მჭირდება, სანაგვე ყუთზე უფრო მეტად ყარს
  49. იკითხეთ პრო-ბლოგერების ბლოგები და ისწავლეთ მათგან – სწავლა სიკვდიმდე შენია (პრობლოგერი ერთი ავსტრალიელია, დანარჩენებს სხვა სახელები ქვიათ) 
  50. მეტი კომენტარების მოსაპოვებლად პოსტებში დასვით შეკითხვები – დაეკითხეთ უცოდინარ კომენტატორებს აზრები უინტერესო თემებზე
  51. დაწერეთ ელექტრონული წიგნი და გაყიდეთ – ეს უკვე იყო – წინა თუ ვერ დაარიგეთ, ეხლა ეს გაყიდეთ, იქნებ ხალხი მოტყუვდეს – რახან ფასი ადევს, ესე იგი შიგნით რამე წერიაო
  52. შეწყვიტეთ დაგეგმვა, დაიწყეთ წერა! – იხ. პუნქტი 43
  53. წერეთ ყოველ დღე – სულერთია რას დაწერთ, მთავარია თქვენი გრაფომანია დააკმაყოფილოთ
  54. თუ ფიქრობთ, რომ კარგად წერთ, წერეთ დღეში ორჯერ – თუ მხოლოდ თქვენ ფიქრობთ ასე, მაშინ მართლაც, მხოლოდ ფიქრი იკმარეთ
  55. არ უთხრათ თქვენი ბლოგის შესახებ ოჯახის წევრებს, მეგობრებს, შეყვარებულს, თანამშრომლებს. – თორემ მერე ზურგს უკან ვეღარ გაჭორავთ და ლაფს მიასხამთ
  56. თუ ისინი მაინც აღმოაჩენენ მას, სთხოვეთ დაივიწყონ თქვენი ბლოგის მისამართი. – თუმცა, თუ უკვე გაჭორეთ, დასცინეთ, ლაფი დაასხით და მათ ეს წაიკითხეს – მაშინ თვითონ დაგავიწყებენ თქვენივე ბლოგის მისამართს
  57. გალინკეთ სხვები. გალინკეთ ყველა ვინც გაგლინკავთ. ლინკებით განსხვავდება ბლოგერი მაიმუნისგან. – მარტო ლინკებით, მეტი არაფრით
  58. დაწერეთ რამე რეალური თქვენს შესახებ! – როგორ ჩაიფსით პირველი სექსის დროს და ორგაზმი გეგონათ
  59. თუკი კვირაზე მეტია არ დაგიწერიათ სექსზე, პოლიტიკაზე და რელიგიაზე ესე იგი ”სუფთა თამაშს” თამაშობთ, რაც იმას ნიშნავს რომ #55 რჩევის შესრულებისას ჩაიჭერით. გააკეთეთ ახალი ბლოგი და ამჯერად ენას კბილი დააჭირეთ. – მერე იმ ბლოგსაც მიაგნებენ, იქაც ვეღარ დაწერთ… თუმცა, მაპატიეთ, სექსი და პოლიტიკა საქართველოში არ არსებობს, რელიგიაზე წერა კი არ შეიძლება – მხოლოდ ეკლესიაში სიარულით უნდა მიუახლოვდე რელიგიურ თემებს. ასე რომ, განაგრძეთ სუფთა თამაში.
  60. დააყენეთ მთვლელი და მიეცით საშუალება ყველას ნახოს თქვენი სტატისტიკა. – იმისათვის, რომ სხვა, ნაკლებად წარმატებულმა ბლოგერებმა თქვენი სტატისტიკის ნახვის შემდეგ თავი დაიმშვიდონ და მიხვდნენ, რომ საინტერესო არაფერი დაუკარგავთ 
  61. თუ არ იცით როგორ კეთდება ეს – ისწავლეთ. იმ წუთიდან რაც ბლოგს გააკეთებთ კარგი რაღაცეები მოხდება, მათ შორის ის, რომ ახალ რამეებს ისწავლით. – იმ წუთიდან, რაც ნებისმიერ ახალ რამეს ისწავლით, კარგი რამეები მოხდება. აბა, წადით და ნორმალური პროფესია შეისწავლეთ – ნახეთ, რა კარგ რამეებს მოიტანს…
  62. სანამ ”გამოქვეყნებას დააჭერთ. მონიშნეთ მთელი პოსტი და დააჭირეთ CTRL+C-ს. ეშმაკს არ სძინავს! – და ეს ეშმაკი ქართული ინტერნეტის მონოპოლისტი კომპანიების მფლობელია (BTW ბლოგერს არ ჭირდება, ავტომატურად ასეივებს დრაფტებს) 
  63. წერეთ გულწრფელად. ყოველი პოსტი წინაზე გულწრფელი უნდა იყოს. – ანუ ბლოგის ბოლო პოსტად თქვენივე შიშველი ფოტო დადეთ (სასურველია, გადაფარჩხულ პოზაში)
  64. ცვალეთ წერის სტილი. წერეთ ლამაზი ზღაპრები. იოცნებეთ სახალხოდ. გამოფინეთ ყველაზე ჭუჭყიანი თეთრეული. სახელებით მოიხსენიეთ კონკრეტული პიროვნებები. იტირეთ, იჩხუბეთ, იმღერეთ, არ მოგერიდოთ, რომ ვინმე დაგცინებთ. – მოკლედ, ყველანაირად შეეცადეთ, ვინმე მაინც გააღიზიანოთ ისე, რომ ერთი სალანძღავი კომენტარი დატოვონ (მერე რა რომ ლანძღვაა, სამაგიეროდ ნული კომენტარი აღარ არის! ვაშა!)
  65. კვირაში ერთხელ მაინც ჩაწერეთ აუდიო პოსტები. – ძირითადი შთაბეჭდილებები და ნაბოდვარი ყოველდღიურ ცხოვრებაზე, ასევე თქვენნაირი ჭკუასუსტი ბლოგერების აზრები ინტერვიუების სახით
  66. არ იზარმაცოთ! – თორემ მშიერი დარჩებით
  67. დასასვენებლად მიდიხართ? არ მოკლათ ბლოგი! – დაუტოვეთ იგი ალიანსელს (იხ. #32) ან წინასწარ დაწერეთ სამომავლო პოსტები და გადაანაწილეთ თქვენს შვებულებაზე. – არ შეცდეთ! ალიანსელი ჩაგძირავთ, ზურგში ლახვარს ჩაგცემთ. წინასწარ პოსტების დაწერა სისულელეა – იქნებ იმ დროისათვის, როცა პოსტი გამოქვეყნდება, აღარ მოგეწონოთ ის ვარდისფერი ჩანთა ან ყვითელი ბოტასები? გახსოვდეთ – ბლოგერს შვებულება არა აქვს! პოსტეთ მობილურიდან.
  68. დაწერეთ ღია წერილები. გააკეთეთ სიები. წერეთ სხვის შეცდომებზე. – და სასტიკად გააკრიტიკეთ/დასცინეთ შემცდარი ბლოგერები
  69. გამოიგონეთ საკუთარი თავი. – ანუ თქვენი თავიც უნდა მოატყუოთ და წარმოსახვითი ”მე” შექმნათ
  70. წერა დაიწყეთ იმ ამბით, რაც დღეს გადაგხდათ. – ბიჭი ბლოგერების პოსტები დაიწყება პახმელიით ან წირვაზე რო მიდიან, გოგო ბლოგერების ”ვისთან მეძინა” ან წირვაზე რო მიდიან.
  71. როცა არ იცით რა დაწეროთ, დაწერეთ მიმოხილვები, მაგალითად მიმოიხილეთ გუშინ ნანახი ფილმი. – მერე რა, რომ არც ხელოვნებათმცოდნე არ ხართ და არც კრიტიკოსი, მიმოიხილეთ კამერონ დიასის ძუძუების სიდიდე და ბრედ პიტის რამე.
  72. ხშირად წერეთ იმ ქალაქზე, სადაც ცხოვრობთ. – ასევე იმ ქალაქზე, სადაც დაიბადეთ. და თუ დაუბრუნდებით საკუთარ დაბადების ქალაქს, დიდად დაგვავალებთ (აბა ისე როგორ დაწერთ, თუ არ იცით იქ რა ხდება)
  73. გამოააშკარავეთ საკუთარი თავი. მოყევით თქვენი საიდუმლოებები. ამ პოსტების წაშლა შემდგომში ყოველთვის შეიძლება. – შეიძლება, მაგრამ არ შეიძლება. გაიხსენეთ სტრაიზანდის ეფექტი – ის, რაც ერთხელ მოხვდა ინტერნეტში, იქიდან ვეღარასდროს წაიშლება
  74. არ გამოაქვეყნოთ თქვენი ნამდვილი სახელი. არ ილაპარაკოთ სამსახურზე თუ გაწუხებთ სამსახურიდან გამოგდების საკითხი. – თუ არ გაწუხებთ, მაინც არ ილაპარაკოთ, თორემ ეგ საკითხი ეგრევე შეგაწუხებთ
  75. არ გამოაქვეყნოთ თქვენი ლექსები, მათ არავინ წაიკითხავს. განსაკუთრებით – თუ ისინი გენიალურია. გამოაქვეყნეთ მხოლოდ სასაცილო და იდიოტური ლექსები. – ანუ მოაჩვენეთ ხალხს თქვენი თავი სასაცილო იდიოტად. 
  76. მოყევით თქვენი მეგობრების შესახებ – ძირითადად, როგორ გაწყენინათ ან გიღალატათ, თორემ ქება-დიდება უინტერესო საკითხავია 
  77. შეიყვარეთ ის საქმე, რასაც აკეთებთ! – ესეც არა ბლოგერული, არამედ ზოგადი რჩევა
  78. წაიკითხეთ ათასობით ბლოგი და დატოვეთ სასიამოვნო კომენტარები – დღეში 1000 ბლოგის წაკითხვა + 1000 კომენტარის დატოვება = დაახლოებით 16 საათი
  79. ამობეჭდეთ ეს სია, გაიკარით სამუშაო მაგიდასთან და ყოველდღე გადახედეთ! – არ შეცდეთ და ამ სიის (და არც კრიტიკული კომენტარების) ამობეჭდვაში კარტრიჯი არ დახარჯოთ
  80. შთაგონებისთვის – იკითხეთ Sweet.ge – ვინ როგორ, მე – სხვაგან ვპოულობ შთაგონებას

>რა შეგვიძლია ქართველებს?

>

მუზა მოვიდა ღამის ორ საათზე 🙂


მაშ, რა შეგვიძლია ქართველებს?

ფეხბურთის თამაში – არ შეგვიძლია. არც არასდროს შეგვეძლო. ერთხელ მოგებული არ ნიშნავს, რომ საფეხბურთო ერი ვართ.
საბჭოთა კავშირში სულ ვიგებდით, მართალია, მაგრამ მათ ხომ სხვა ყველაფერშიც ვჯობდით? სმაში ვჯობდით, ქალების შეცდენაში (რომლებიც ისედაც იძლეოდნენ), მოპარვაში ვჯობდით, სიზარმაცეშიც და ლოზუნგების ტყორცნაშიც კი.
ახლაც ვჯობირვართ ყოფილ მოძმე რესპუბლიკებს – ახალ-მოდურ პირჯვარის წერაში და მეზობლების ლანძღვაში ვჯობივართ.

კიდევ რა შეგვიძლია?

რაგბის, კალათბურთის თამაში – შეგვიძლია.
სრიალი შეგვიძლია, მაგრამ მოგება – არა.
სროლა შეგვიძლია, მაგრამ მიზანში გარტყმა? არა…
ჭადრაკის თამაში – კი, შეგვიძლია. ჭიდაობაც.

სიმღერა შეგვიძლია, მაგრამ კლიპების გადაღება – არა.
ცეკვა შეგვიძლია, მაგრამ რითმის და ტემპის დაჭერა – არა (ბოლოს როდის იყავით ფეხარეული სუხიშვილების კონცერტზე?)
თამაში შეგვიძლია, მაგრამ კინო და თეატრი – აღარ.
თამაში იმიტომ შეგვიძლია, რომ მოტყუება შეგვიძლია. თავის მოჩვენება ჩვენი მოგონილია.
მაგრამ საქმის გაკეთება – არ შეგვიძლია.

ხვნა-თესვა – შეგვიძლია, მაგრამ მოსავლის მოკრეფა – არა.
(რომც მოიმკა, ვის რად უნდა როო?)

ჩხუბი შეგვიძლია, მაგრამ ამით რამის მოგება – არა. ბოლოს მაინც შეგარიგებენ და გულნაწყენი რჩები.
მანქანის ტარება შეგვიძლია, მაგრამ წესების სწავლა – არა.
ფერების გარჩევა შეგვიძლია, მაგრამ ხატვა – არა.

ლაპარაკი შეგვიძლია, ლაქლაქი, ჭორაობა – ძალიან მაგრად შეგვიძლია. მაგრამ ერთმანეთის მოსმენა – არა.
წერა შეგვიძლია, მაგრამ წიგნების კითხვა – არა.
სკამზე ჯდომა შეგვიძლია, მაგრამ ადგომა – არა (გაიხსენეთ ქართული სუფრა. და არა მარტო)
ისტორიის დამახსოვრება შეგვიძლია, მაგრამ მაგალითზე ჭკუის სწავლა – არა.

ბრძოლა შეგვიძლია, მაგრამ ომი – არა.

მტრის დამარცხება შეგვიძლია, მაგრამ მოგება – არა.

მითხარით, რა შეგვიძლია კარგად? ისე, რომ შეგვეძლოს თავიდან ბოლომდე – შეგვეძლოს და გამოგვდიოდეს!