მეთევზე

როგორც მეთევზე, ზიხარ და ელოდები სატყუარაზე მოსულ მავანს. მოკალათებული ხარ თბილად, ან გრილად. გარშემო მოწყობილი გაქვს ყველაფერი – საჭმელ-სასმელი, კარავი, სხვა საჭირო ინვენტარი.

ზიხარ და ელოდები.

იაპონური ანიმეს გმირივით ხარ, ოღონდ მეორეხარისხოვანი პერსონაჟივით – რაღაც დანიშნულებას რომ უნდა ასრულებდეს ცხოვრებაში. ცხოვრებაში კი არა, იმ კონკრეტულ სცენას რომ სჭირდება. დაიჭერ ამ შენ მავან თევზს და შესრულებულია მისია – სცენარისტი წაგშლის. კადრიდან გაგიყვანს ოპერატორი და გადაგაგდებენ. იოგურტის რეკლამის მასოვკაში წახვალ.

მაგრამ, შესაძლოა, თავი დაიძვრინო. შეგიძლია, შენს ჯერ კიდევ დაუწერელ მომავალს შეეჭიდო. მავანი ხელში გიჭირავს, კაუჭს ხსნი ტუჩიდან და ელაპარაკები – მოდი, შემისრულე სურვილი და გამიხანგრძლივე დანიშნულება (ეხლა რომ მოდური სიტყვა “ესაინმენთი” ქვია, ან, სულაც – “მიშენი”).

რამე დიდი კომპანიის დირექტორებისა და საშუალო დონის მენეჯერების შეხვედრაზე რომ ისმის ხოლმე ფრაზები: რა არის ჩვენი მიშენი? მე გეკითხებით, ეს ხო არაა რაღაც როქეთ საიენსი ხო? ეს ხომ ადვილია – პოულობ ესაინმენთს, მიშენს, მერე იღებ მესიჯს, დისტრიბუშენს ვაკეთებთ და მარკეტ შეარზე გადის მერე ეგრევე, ვინ-ვინ სიტუაციაა რა…

გალსტუკიანი სირები.

კიდევ ბევრის დაწერა მინდოდა, მაგრამ ყურადღება გამეფანტა. დავამატებ მერე.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s