>ჩეზე

>ტკბილეულის მოყვარული მაინცდამაინც არ ვარ, მაგრამ ხანდახან გავკრავ ხოლმე კბილს ერთ ან მეორე ნამცხვარს ან ფუნთუშას.

კრემიანები მაინცდამაინც არ მიყვარს, უფრო შოკოლადიანი და ნიგვზიანი მიზიდავს – ბევრი კილოჯოულები აქვს და ენერგიას გმატებს.

ვიხსენებ ძველი ნამცხვრების სახელებს – შუ, ეკლერი, ნაპოლეონი, ჟოზეფინა, ზანგის კოცნა და იდეალი. ახლანდელ ნამცხვრებს კი ყველას რაღაც დოსტოევსკისეული სახელები ქვია – ოპიუმი, იდიოტი და რავი ათასი სხვა რამე.

რიგული ტორტი გახსოვთ? Рижский торт ანუ J ძალიან ლამაზი ტორტები იყო, სახლების ფასადები და ქუჩების მაკეტები, რომლების დაჭრაც შუკების, შესახვევების, ჩიხების და სადარბაზოების მიხედვით შეიძლებოდა J

 

აი ასეთი ნამცხვარივით ქალაქია პრაღა.

სასტუმროში ვინმე ივანოვთან ერთად მოვხვდი – ნეტა სადაურია? არა მგონია რომ ჩეხი ან გურული იყოს, ჰოდა ვნახოთ, იქნებ და ბოლო ფრენა იყოს მისთვის ეს ჩეხური რეისი და მანაც, თავისი მრავალი თანამემამულესავით, ევროპის დალოცვილ მიწაზე ნახოს უკანასკნელი თავშესაფარი…

Advertisements
This entry was posted in კატეგორიის გარეშე and tagged . Bookmark the permalink.

7 thoughts on “>ჩეზე

  1. >wow პრაღა/ში/…ნამცხვრების სახელები მეც ძველი მახსოვს, რაც ეს ახლები შემოვიდა, მოხდა ისე, რომ მე ნამცხვარი გადამიყვარდა 🙂

კომენტარის დატოვება

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.