>ჩიტების პოსტი

>
გამთენიისას, პლიაჟზე, მიქცევის მერე დარჩენილ პლანქტონს როგორ კენკავენ ჩიტები, გინახავთ? და მერე უკან როგორ მორბიან, ტალღა რომ ეჯახება ნაპირს…

მერე, ტალღა რომ უკან მიდის, ჩიტები კვლავ მისდევენ მის კვალს და კვლავ კენკავენ ნარჩენებს…

ასევე თუ გინახავთ ქართული სანაპირო (სადმე ქობულეთიდან ასე სარფამდე), დილის 6 საათზე, მზე რომ ამოდის, და მარტოხელა უცნობი მოხეტიალეები ზღვაში დაკარგულ და გამორიყულ ნივთებს როგორ ეძებენ?
დიდი ხნის წინ ერთმა ბებერმა მათხოვარმა მომიყვა, რომ ადრე, როცა ის ჯერ კიდევ ახალგაზრდა იყო და ჯანი ერჩოდა, ბევრჯერ ოქროს ძეწკვი ან საათი უპოვნია, ან რაიმე სხვა, არანაკლებ საინტერესო ნივთი…

ზოგმა იცის, რა უნდა მოძებნოს, და სად.
ზოგს გონია, რომ იცის, სად უნდა ეძებოს.
ზოგი ეძებს იმ ადგილს, სადაც მერე სხვა რამის ძებნას დაიწყებს…
ალბათ უბრალოდ უნდა ეძებო – ადგილს არა აქვს მნიშვნელობა.

ეძიებდე და ჰპოვებდე.
ან
ვინც ეძებს, ის პოულობს.

დღეს მომიწია დიდხანს ვიღაცის ლოდინი. ვიდექი ხის ძირში და სიგარეტს ვეწეოდი. ჩიტები შევნიშნე, ტროტუარზე რომ დაფუსფუსებდნენ ლუკმა პურის ძებნაში. ხელი ავუქნიე, მერე ფეხიც – ამომხედეს ირონიულად და განაგრძეს ამაო ფუსფუსი. საკვები არსად ჩანდა, მარტო სიგარეტის ნამწვავები. როგორც კი გავიფიქრე, აქ საჭმელს ვერ იშოვნით მეთქი, გამვლელმა ნახევარი ჰოთდოგი დაუგდო…

იპოვნეს 🙂

Advertisements

>ნაყარი პოსტი

>იცით რაა, არ მცალია არაფრის დასაწერად.

ამიტომ ძველ დრაფტებში ჩავიხედე და რამდენიმე პოსტის დასაწყისი ვიპოვნე.
უფრო სწორად – ნაყარი აზრები, რაც არც პოსტად არ იქცა და წასაშლელადაც დამენანა 🙂

იხილეთ სია:

1.
აუ რამდენია…
რამდენი კიდე არაა…

2.
დღეს ვიყავი შენ საფლავზე…
დავხვეტე, დავალაგე. არ უვლის ის ქალი, რაში ვუხდით ფულს…
ვიჯექი, სიგარეტი მოვწიე.
ხანდახან ღამით მოვდივარ ხოლმე, ხანაც დილით.
იშვიათად, ვიცი.
უბრალოდ მინდა რომ ცოცხლად მახსოვდე.
შენც, ბაბუაც და მეორე ბებიაც…
რაღაცას მაძლევს ხოლმე ასე ჯდომა და ფიქრი.

3.
ცარიელი ჭურჭელი ხშირად უფრო ხმაურიანია…
ისევე, როგორც ცარიელი ადამიანი.

4.
გზა, ღამე, მუსიკა, პატრული, სიგარეტი, სიცივე, პატრული, სიჩქარე, სიბნელე, ხმაური, სიგნალი, მუხრუჭი, შუქი, გაზი, საჭე, სიჩქარე, მუსიკა, სიგარეტი, ხმაური,

5.
რისგან შედგება ცხოვრება?
რა არის შენთვის მნიშვნელოვანი?
წრე, საზოგადოება, მეგობრები, სტატუსი, სამსახური, ადგილი?

6.
სიჩუმე.
სიბნელე.
სიღრმე.
ბილიკი.
უშნო შეგრძნება, თითქოს ვიღაც მისდევდა.
რამდენიმე ნაბიჯის მერე სხვისი ნაბიჯებიც ესმოდა. ჩერდებოდა. ისევ სიჩუმე.
რამდენიმე ნაბიჯი – და ისევ ეს უცხო ხმა…
გაჩერდა. ხმაც გაჩუმდა.

7.
მაშ ასე, დადგა ისევ დრო, რომ ისევ რამე დავწერო.

ისევ ის სიმღერა ჩავრთე, გულში შანთს რომ გიყრის, ნაწლავებს რომ გიხლართავს, კუჭს რომ გირევს, ხელებს გიოფლიანებს, მთქნარებას გაწყებინებს, ერექციას და პოტენციას… ჰმ. ისა, ეგ რა შუაშია კაცო.

მოკლედ, იმას ვამბობდი რომ ეს რამე (რასაც დავწერ) იქნება რაღაც გრანდიოზული და პრეტენზიული (თუ პრეტენციოზული) და ძირითადად შედგენილი უაზრო სიტყვების რახა-რუხისგან, რაც საბოლოო ჯამში გარკვეულ ჩარჩოს შექმნის მკითხველისათვის – ხელოვნურ სივრცეს, სადაც უნდა მოვამწყვდიო თქვენი (ანუ მკითხველის) აზრები და ნელ-ნელა, ნაკუწ-ნაკუწ მოგაწოდოთ ინფორმაცია.

სინამდვილეში კი ამბავი (სთორი) სულ სხვაგან განვითარდება და თქვენც, ლოდინისაგან დაღლილები…

>ჯეკ ნიკოლსონი

> Ненавижу советы — все, кроме своих.

Ненавижу давать советы, потому что люди все равно их не слушают.

Камера снимает то, что перед ней находится.

После 11 сентября я помалкивал. Все возможные позиции были озвучены: за, против, добро, зло… Мне нечего было добавить. И я подумал: сейчас самое время вмешаться клоунам. Понимаете, что я имею в виду? Вот почему я посвятил несколько лет комедиям.

Стыдно признаться, но я читаю только спортивные страницы.

Я многому в жизни научился еще мальчишкой, играя на пляже в азартные игры.

К любой роли я подхожу автобиографически.

Мой девиз: живи с удовольствием.

Конечно, я не так крут, как обо мне думают. Не боец, ну и так далее. Если что, я лучше пойду домой.

Дети придают вашей жизни наполненность, которая без них невозможна.

Действительно, до тридцати семи лет я не знал, что моя сестра — на самом деле моя мать*. Но я давно понял, что на свете уйма вещей, о которых я не знаю. Если я буду придавать слишком большое значение тому, чего не знаю, ничего путного из этого не выйдет. Делайте акцент на положительном — вот мое мнение. Это уловка, но полезная.

Я вырос из того возраста, когда с апломбом рассуждают о том, чего не знают.

Поступай с другими так, как хочешь, чтобы поступали с тобой: если подумать, чего еще нам надо от религии?

На свете много большой лжи, но ее никто не хочет обсуждать.

Я очень везучий в том смысле, что, помимо всяких сожительств и тому подобного, я всегда отлично ладил с женщинами.

Чем меньше люди про меня знают, тем легче мне работать.

Старайся избегать банальных высказываний о проблемах общественной жизни, когда говоришь с репортером.

Старайся избегать репортеров.

Джек Николсон, правила жизни

მართალია, ეს ამბავი ჯეკისთვის სერიოზული შოკი იყო – წარმოიდგინეთ, 37 წლის კაცი იგებს, რომ დედამისი თურმე ბებიამისია, ხოლო ღვიძლი და ვინც ეგონა თურმე დედამისია. მოკლედ, ძალიან რთული ამბავი იყო.
ამიტომ ფსიქიატრიულ კლინიკაშიც კი მოხვდა და მას შემდეგ იმიტომ თამაშობდა ასე კარგად გიჟების როლებს 🙂

>დაკარგული და აღდგენილი პოსტი

>ამას წინათ, სახლში, ტელევიზორთან მოკალათებული, ტელეფონიდან ვწერდი ქვემორე პოსტს.

რაღაცა დებილობა მოსდის ჩემს საფარის – ხანდახან ითიშება ხოლმე სრულიად უმიზეზოდ. ხოდა, ამჯერადაც crash მოუვიდა და…
მეთქი დამეკარგა პოსტი. მეწყინა. გავბრაზდი და ჩემს ტელეფონს კიდევ ერთი ბზარი დაემატა.

თურმე კაცო ეს ბლოგსპოტი… იმას ხომ ინახავს, რაც დაწერე და არ დაასეივე. თურმე დაჟე იმას ინახავს, რისი დაწერაც ვერ მოასწარი და მხოლოდ გაიფიქრე 🙂

ასე რომ, ხელახლა ვაქვეყნებ:

ყოველთვის მაინტერესებდა, რა ამოძრავებს ხალხს, რომელიც… რბილად რომ ვთქვა, სხვა პრინციპებით ხელმძღვანელობს ცხოვრებაში. სხვა, ანუ ნორმისგან განსხვავებული.

მაგალითად, ინტრიგების ხლართვა რომ უყვართ, ან ე.წ. “ხიტრაჟოპები” რომ არიან, ან სხვების ცუდით თვითონ კარგად რომ ხდებიან…

ხანგრძლივი დაკვირვების შედეგად, ღრმა და საფუძვლიანი გამოცდილების შედეგად მარტივ დასკვნამდე მივედი: უბრალოდ ავად არიან. ხო, ავად – ზუსტად ისე, როგორც პლევრიტიანი ან ბუასილიანი ავადმყოფები.

ვიცნობ(დი) რამდენიმე ასეთ “პერსონაჟს” და მართლა, მხოლოდ სიბრალულის შეგრძნებას იწვევდნენ ჩემში. აი, შიდსიანი ტიპი რო გეცოდება – შენგან განყენებულად, უბრალოდ ცოდოა. დადის ამ შინაგანი სნეულებით გაბოროტებული და ცდილობს, სხვებიც მოწამლოს, თავისი დაავადება გადასდოს და ამით ოდნავი შვება ნახოს…

ეხლა მობილურიდან ვპოსტავ, და თან მეხუთე ელემენტს ვუყურებ. ასე რომ, მომიტევეთ ეს short summary.

>Какое оружие вам подходит?

>

Вы странный непредсказуемый человек
Вас многие боятся. Если вы в плохом настроение, то от вас с криками «спасите» убегает толпа. Слова справедливость, равноправие, человеколюбие – пустое место. Вас можно назвать садистом, но именно это помогает вам держаться в этом несправедливом мире. Но слово дружба для вас святое. Вы относитесь к немногим людям, что умеют ценить дружбу. Вы способны понять чужую боль, но так же вы способны ее преумножить, сказав лишь слово. По этому ваше лучшее оружие это – АК-103, автомат (штурмовая винтовка), калибр 7.62мм (7.62х39), Россия image
Пройти тест