>გუდაური

>ხო, ვიცი რომ დიდი ხანია არ გამოვჩენილვარ, ხომ არ მოგენატრეთ? 😉

გუდაურში ვარ, ვსრიალებ (ვსწავლობ ვაბშეტა), თოვს, ნისლია, სველა. სასტუმრო არ მომეწონა, პატარა საწოლი აქვთ.

დალევა და ბევრი ძილი.

რამდენი ხანია შვებულება არ მქონია…

რაც შეეხება ახალ ამბებს – რა გითხრათ, რით გაგახაროთ?

ეს ჩვენი ქვეყანა ისევ არეულობის მოლოდინშია:

“ბურთი ღელავს, ხალხი ბადეშია”.

გაატრაკეს საქმე რა…

გაანებეთ ამ პოლიტიკას თავი:

1. არც თქვენ გაგეგებათ რამე ამ პოლიტიკური თამაშობებისა,

2. არც მე,

3. არც ჩვენს პატივსაცემ ოპოზიციას (самый настоящий сброд!),

4. არც არანაირი პატივისცემის ღირსს ჩვენს მთავრობას!!!

პოლიტიკა ჭკვიანი ხალხის საქმეა. ჭკვიანი და ფლიდი, გაიძვერა, ქლესა და ორპირი, ასევე ორგული ხალხის საქმეა.

იმედი მაქვს, რომ არცერთი თქვენთაგანი ასეთი არაა.

ხოდა შეეშვით მეთქი და საქმეს მიხედეთ. ხე დარგეთ, ან სახლი ააშენეთ. მესამე გზა ხომ ყველაზე სასიამოვნოა 😉

Sent from my iPhone

Advertisements

>რეი ჩარლზი

>
Музыка — чуть ли не единственное, что еще не стало для людей яблоком раздора.

Соседи не понимали, почему мама заставляет слепого мальчишку работать вне дома, например, посылает его за дровами. Но она говорила: может, он и слепой, да не дурак.

Помню, однажды мы давали концерт с Дюком Эллингтоном. До того как его позвали на сцену, он сидел с кислородным аппаратом. Но вышел — и вы никогда не догадались бы, что с ним что-то не так. В чем здесь секрет? Это сила музыки!

Я знаю, что многие со мной не согласятся, но я считаю музыку самым великим искусством из всех, и точка. Знаю, что те, кто занимается кино или писательством, скажут: «Рэй, ты просто свихнулся!» Но я все равно считаю, что музыка — самое великое искусство.

Говорят, что у войны есть цель, но я в этом не уверен.

Зрячие иногда забывают, что у слепых тоже есть мозги.

Надо каждый день жить так, словно он у вас последний, потому что когда-нибудь вы окажетесь правы.

Говорят, сейчас надо вставлять в телевизор специальную микросхему, чтобы дети не могли смотреть то, что им не полагается. В моем детстве это было ни к чему. Зачем микросхема, если есть мама? Она отлично справлялась.

Фортепиано — это основа, тут и спорить нечего.

Если вы написали хорошую песню, она останется хорошей, даже если ее споет человек с плохим голосом.

Наверное, расизм будет всегда.

Когда поешь, вся суть в том, чтобы тебе поверили. Если человек слушает тебя и говорит: «Похоже, это и правда с ним случилось», значит, ты его зацепил. Но сначала надо почувствовать это самому. Если ты ничего не чувствуешь, разве другие смогут?

Зрение — оно у тебя в сознании.

Рэй Чарльз, правила жизни

>E pluribus unum!!!

>E pluribus unum – ეს აშშ-ს დევიზია და ნიშნავს პირველს თანასწორთა შორის!

მინდა სიხარულით მოგახსენოთ, რომ 2009 წლის იანვარში ჩატარებული გამოკითხვის შედეგად (1800 რესპოდენტი), გამოიკვეთა საქართველოში პოპულარული სოციალური ქსელების ჩამონათვალი.

პირველი 4 ადგილი, რაღა თქმა უნდა, უცხოურ საიტებს უჭირავს, მაგრამ უფრო სასიხარულო ისაა, რომ ამ სიაში მოხვედრილი ერთადერთი ქართული საიტი არის ჩემი პროექტი – www.face.ge

გმადლობთ ყურადღებისათვის!
უახლოეს მომავალში იხილავთ პოსტს ამ საიტის შესახებ (მგონი, დროა, მოგიყვეთ, რა საიტია და რა ხდება საერთოდ მანდ) 😉

>10 წამალი, რომელმაც შეცვალა მსოფლიო

>მაშ ასე, დღეს არსებული 200 000-ზე მეტი დასახელების წამლისა და სამკურნალო თვისებების მქონე ნივთირებებიდან ვასახელებთ მხოლოდ 10 საუკეთესოს:

1. ოპიუმი
პირველი ძლიერი გამაყუჩებელი.
მზადდება ყაყაჩოს დაუმწიფებელი თავებიდან გამოყოფილი წვენისაგან.
”ოპიუმის ომები” – ასეთი რამეც არსებობდა, როდესაც ინგლისსა და ჩინეთს შორის კონფლიქტი გაღვივდა ამ ძვირფასი ნივთიერების გამო 😉
1806 წელს ოპიუმის ალკალოიდებიდან თეთრი კრისტალები გამოიყვანეს და მორფი დაარქვეს (ძველი ბერძნული ღვთაების, მორფეუსის პატივსაცემად).
1874 წელს კი, მორფისა და ოპიუმის მავნე ”მიჩვევის” ეფექტის აღმოჩენის შემდეგ,
გადაწყვიტეს უფრო უვნებელი გამაყუჩებელი გამოეყვანათ და… ოპიუმიდან ჰეროინი გამოიყვანეს. 1910 წლამდე ჰეროინი ჩვეულებრივად იყიდებოდა აფთიაქებში 🙂
დღეს ოპიუმი, მორფი და ჰეროინი არ ვიცი სად იყიდება.

2. ყვავილის ვაქცინა
ჩვეულებრივი ყვავილის კი არა, არამედ ინფექციური დაავადების – აი, ჩუტყვავილას ბიძაშვილი რომაა 🙂
1980 წელს მსოფლიო ჯანდაცვის ორგანიზაციამ გამოაცხადა, რომ კაცობრიობამ საბოლოოდ დაამარცხა ეს დაავადება, რომელიც 3000 წლიდან ჩვენს წელთაღრიცხვამდე და მე-18 საუკუნის ჩათვლით წელიწადში 10 მილიონამდე ადამიანს კლავდა (საშუალოდ).
ვაქცინა აღმოაჩინეს 1796-1798 წლებში – ძროხებზე ჩატარებული კვლევების შედეგად მიღებული ანტიგენის შეყვანით ადამიანის სხეულში.
საერთოდ აცრის მუღამი მაქედან წამოვიდა 🙂

3. ეთერი
არც რადიო და არც ქალბატონი – ანესთეზიის საშუალებაზე ვამბობ.
შუა საუკუნეებამდე ანესთეზიის ყველაზე კარგი საშუალება მძიმე მუშტი, ან ხის ჩაქუჩი იყო.
თუმცა გოგირდის ეთერი უკვე შუა საუკუნეებშიც კი იცოდნენ მკურნალებმა.
პროგრესმა და ტექნოლოგიურმა განვითარებამ კი საბოლოოდ აქედან აზოტის ოქსიდი გამოყო (მას საკმაოდ ”გამამხიარებელი” ეფექტი აქვს – ადამიანს უმიზეზო სიცილი და მხიარულება ეუფლება).

4. კოკაინი
ისევე როგორც ნარკოზია მნიშვნელოვანი ქირურგიისთვის, კოკაინი ყოფილა თურმე ფარმაცევტიკისათვის. ნოვოკაინებსა და ყველანაირ ”კაინებში” შედის კოკაინი – მცენარე კოკას ფოთლების წვენის ექსტრაქტი.
ჯერ კიდევ კონკისტადორებმა შეამჩნიეს, რომ სამხრეთ ამერიკელი ინდიელები მუდამ რაღაც მცენარეს ღეჭავდნენ და საკმაოდ თამამად ებრძოდნენ ესპანელ დამპყრობლებს.
მერე კი კოკაინი ზიგმუნდ ფროიდმა გამოსცადა და მიხვდა, რომ ეს კარგია 🙂
სხვათა შორის, ნოვოკაინი ბევრად უფრო უსაფრთხოა – 16-ჯერ უფრო ნაკლებად ტოქსიკურია, ვიდრე კოკაინი.
ამიტომაა კოკაინი – ნარკოტიკი, და ნოვოკაინი – წამალი.
არ ვიცი, სად იყიდება.

5. ასპირინი
ტირიფის ხის ქერქის ნაყენი, რომელიც თურმე აცეტილის მჟავას შეიცავს, ადრეული ხანიდანვე მოწონდათ ექიმებს. სწორედ აქედან მივიღეთ საბოლოოდ ასპირინი – თითქმის ყველაფრის მკურნალი.

6. ვიტამინები
ყველა ვიტამინი სინამდვილეში ჩვეულებრივი აზოტია (ლათინურიდან: vita – ცხოვრება, amin – აზოტი).
ადრე თურმე მდიდარი იაპონელები (რომლებიც გაწმენდილ ბრინჯს მიირთმევდნენ) უფრო ადვილად ხდებოდნენ ავად და კვდებოდნენ, ვიდრე ღარიბი იაპონელები (რომლებიც გაუწმენდავ ბრინჯს მიირთმევდნენ).
შედეგად გაირკვა, რომ ბრინჯის ქერქი შეიცავდა სწორედ ამ საჭირო აზოტოვან ნივთიერებებს – ვიტამინებს, რომლებიც ისევე მნიშვნელოვანია ორგანიზმისთვის, როგორც ცილები, ცხიმები, ნახშირწყლები, მინერალური მარილები და წყალი.
დღეს ცნობილია 20-მდე ვიტამინის სახეობა.

7. სალვარსანი
დარიშხანის პრეპარატი სიფილისის სამკურნალოდ.
საქმე იმაშია, რომ სალვარსანი პირველი ქიმიურად გამოყვანილი პრეპარატია (1907 წელს, 606 ცდა დასჭირდა ამის მიღწევას) – მანამდე კი ყველა წამალი ბუნებრივი ნივთიერებებისაგან მზადდებოდა.
ამის შედეგად განვითარდა ქიმიოთერაპია და სინთეტიური პრეპარატები – დღეს ჩვენს წითელ აფთიაქებში გაყიდული ყველა წამლის 90% სინთეტიურია (Что вы, что вы – сугубо натуральный камень! © პიპინია ერისთავი)

8. ინსულინი
ესაა ჩვეულებრივი, რიგითი ჰორმონი, რომელსაც ადამიანის ორგანიზმი შეიცავს – ანუ კუჭქვეშა ჯირყვალი გამოყოფს.
ინსულინი 1921 წელს დაავადებული ძაღლის ორგანიზმიდან გამოიყვანეს და შედეგად ეს ძაღლი მისივე ჰორმონით განკურნეს 🙂 საწყალი გმირი ცუგა 🙂
1923 წელს ავტორებს ნობელის პრემია მისცეს – ეგენი რომ არა, რამდენი ადამიანი ვერ გადაურჩებოდა დიაბეტს…

9. პენიცილინი
პირველი ანტიბიოტიკი. ჩვეულებრივი ობის სოკო – აი, პური რომ გიფუჭდებათ ხოლმე სახლში, ეგაა 😉
მისი მთავარი თვისება ისაა, რომ მიკრობებისა და ბაქტერიების ზრდას ანელებს და ებრძვის მათ. თან, მარტო ცუდ მიკრობებზე მოქმედებს 🙂
1940-1942 წლებში აღმოჩენილმა ამ ანტიბიოტიკმა მრავალი დაჭრილი და ფრონტის ხაზზე მიტოვებული ადამიანი გადაარჩინა.
დღეს უკვე რამდენიმე ათეული დასახელების ანტიბიოტიკი არსებობს – და ყველა ძაან კაია 🙂
ვიცი, სადაც იყიდება.

10. ენოვიდი
ჰორმონი, ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუალება.
პირადად მე არაფრად მეპიტნავება, მაგრამ ნამდვილად იქონია გავლენა კაცობრიობაზე და…
უფრო სწორად, კაცობრიობის გამრავლებაზე.
ნეგატიური გავლენა 🙂
ასე რომ, არ იყიდოთ და არ გამოიყენოთ.

P.S. რა ვქნა, გამოდის რომ ნარკოტიკულ ნივთიერებებზე უფრო საინტერესო რამეები წერია, არა?
სამწუხაროდ, THC ანუ ტეტრაჰიდროკანაბინოლი არ შევიდა ამ სიაში 😦

>ღამის

>მაღვიძარას ხმა.
უეცარი გამოღვიძება სიზმრიდან, რომელიც აღარც გახსოვს.
სიბნელეში გაჩოჩდი ოთახიდან, რამეს ფეხი არ წამოკრა.
სიგარეტი, ტელევიზორის პულტი, სანთებელა, წინდები.
ხო, სწორედ ამ თანმიმდევრობით.
ჩაიცვი ჯემპრი ისე, რომ სიგარეტი პირიდან არ გამოიღო.
წყალი არ მოდის, თვალები გეწებება.
საღეჭი რეზინი, მეორე სიგარეტი.
მხრებში აწურული გადიხარ სახლიდან, ისე ცივა.
არც ისე ადრეა, და არც ისე გვიანია – ზუსტად შუაღამეა (ოღონდ არა 12 საათი, ნამდვილი შუაღამეა).
ცივა-მეთქი.
ნისლი და დაორთქლილი პარპრიზი.
გერიდება, ისეთი სიჩუმეა, და მანქანასაც უჩუმრად აღებ – სიგნალიზაციის წრიპინის გარეშე – ძინავთ, არ გინდა რომ შეაწუხო.
არის რაღაცა იდუმალებით აღსავსე ასეთ ღამეულ მგზავრობებში…
კაციშვილი არაა ქუჩაში, ქალაქს ძინავს, მარტო შენსავით ორი-სამი გიჟი თუ შეგხვდება და ისინიც თვალს გარიდებენ – ეტყობა თითონაც არ არიან მთლად კარგ საქმეზე გამოსულები…
ჯაზს უსმენ, მერე ელექტროზე გადართავ – ცოტა გახალისება გჭირდება.
ნისლისკენ მიდიხარ. ლექსი გახსენდება: ”ყვითლად მოელვარე”…
თეთრი, ყვითელი – რა მნიშვნელობა აქვს, ორივეს რძისფერი დაკრავს.
საქმეა მთავარი, საქმე! აი მორჩები და მოატრიალებ მანქანას.
ერთი სული გაქვს, როდის დაბრუნდები და ჩაწვები ლოგინში.
მერე რა, რომ ისევ ღამე იქნება. და ისევ უწყლოდ და ნამძინარევად იგრძნობ თავს.