>* * *

>კაფეში ვიჯექი.

მოძმე რესპუბლიკიდან ჩამოსულ როკ-ჯგუფს დაკვრა უნდა დაეწყო და ფსიქოლოგიურად და ფიზიკურად ვემზადებოდი – ვსვამდი არაყს. და ლუდს. და გრეიპფრუტის წვენს (ვერ ვიტან!)

და ჩემს ცხვირწინ, კედელზე დაკიდებულ ძალიან ლამაზ რაღაცას ვუყურებდი.
ვითომ სახლის ფასადია და ფანჯრები და კარები ოდნავ შეღებულია (გაღებული) და ზევიდან კიდე რაღაცეები აწერია.

და მომეწონა ერთი:

”გესმის?
უშენოდ ჩემი ხელები გვანან უნავოდ დარჩენილ ნიჩბებს…”

მეთქი – ვისია?
ლელა ქერაშვილი ყოფილა მხატვარი/დიზაინერი/დეკორატორი. და იმისი ყოფილა.
და მერე ლელას ვკითხე – და ტექსტების ავტორი ვინაა?
პასუხზე დავეცი, გავშრი და გავთბი:
– რა თქმა უნდა, ოთარ ჭილაძე!
🙂

3 thoughts on “>* * *

  1. >არა რა, გვყავს ჩვენც ჩვენი გენიოსები. პროსტა სულ უნდ აგახსოვდეს.არ თქვა დვორ რო მაგათ დაკრულზე ცეკვავდი:))))))))))))))

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s